O Evidence κάνει αυτό που κάνει εδώ και 21 χρόνια και πάντοτε βρίσκει έναν τρόπο να μας ιντριγκάρει εν όψει μίας καινούργιας κυκλοφορίας. Ο φετινός του δίσκος μας βάζει στο τριπάκι να περιμένουμε κάτι πολύ δυνατό από το πρώτο κι όλας δευτερόλεπτο με την φράση «are you willing to unlearn wrong information?» θέτοντας ουσιαστικά τις βάσεις ώστε να αναρωτηθούμε για αρκετά πράγματα στη ζωή μας.
Το «Unlearning Vol.1» ασχολείται σε αρκετά σημεία με τις εσωτερικές αναζητήσεις του καλλιτέχνη και με το πώς διαχειρίζεται κάποιες πληροφορίες που θεωρούσε σωστές και ακλόνητες, αλλά η ζωή τα έφερε κάπως αλλιώς τα πράγματα αποδεικνύοντας ότι μάλλον πρέπει να αναθεωρήσει. Δεν πρόκειται για ένα concept album το οποίο ασχολείται εξ ολοκλήρου στη διαχείριση των πληροφοριών που μας ωθούν σε μία αναθεώρηση των όσων πιστεύαμε. Ο τέταρτος κατά σειρά δίσκος αντλεί την δυναμική του όπως και τα προηγούμενα LPs από τις μπάρες και τις έξυπνες ατάκες του Evidence, ο οποίος επικεντρώνεται σε διάφορα θέματα.
Ο βετεράνος πλέον Αμερικανός rapper ακροβατεί ανάμεσα σε έξυπνες μπάρες στο «Start the Day with a Beat» («Everything I write prescription, I only write the script if shit fit the description») και verses τα οποία μας επαναφέρουν στη βασική θεματολογία της αναγκαστικής αναθεώρησης και των εσωτερικών ερωτήσεων οι οποίες φέρνουν μαζί τους και μία μουντάδα όπως π.χ. στο «Sharks Smell Blood» («It’s after dark I got the flashlight, my dog’s barking at the past life»). Ηχητικά το album κινείται σε αυθεντικά, παραδοσιακά Hip-Hop beats τα οποία προφανώς και στηρίζονται σε μία πιο σκοτεινή και πολλές φορές με αργό tempo πλευρά. Γενικότερα το album χρειάζεται λίγο χρόνο να πάρει μπρος από άποψη παραγωγών και αρκετές φορές δυσκολεύεται να ακολουθήσει τον ρυθμό του Evidence ο οποίος βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση.
Το πρώτο ηχητικό highlight έρχεται με το «Pardon Me» με μία πιο θετική αλλά πάντοτε μελαγχολική παραγωγή η οποία δεν καπελώνεται από την απόδοση του στιχουργού. Αν έπρεπε να εστιάσουμε τη προσοχή μας στο πιο δυνατό σημείο του «Unlearning Vol.1» θα επιλέγαμε σίγουρα τη μέση του project, αφού συγκεντρώνει τα καλύτερα beats και μερικές συνεργασίες που προσφέρουν με ποιοτικό και καίριο τρόπο στο εκάστοτε κομμάτι (Navy Blue, Park Jams, Boldy James). Παρ’ ότι μουσικά δεν έχουν παρθεί και τα μεγαλύτερα ρίσκα, ή για να το θέσουμε καλύτερα, πρόκειται για τον απόλυτα safe δίσκο από άποψη παραγωγών, υπάρχουν οι στιγμές όπως στο «Lost In Time» οι οποίες μας εκπλήσσουν θετικά, ακόμα και αν πρόκειται για κάτι που έχουμε ακούσει άπειρες φορές. Μία θετική, bright παραγωγή, με boom bap επιρροές και έναν Nottz να συνεργάζεται με τον αγαπημένο Dj Babu ώστε να προσφέρουν στον Evidence την πλατφόρμα που χρειάζεται για να ρολάρει όπως πρέπει. Οι αγαπημένες μας παραγωγές δημιουργήθηκαν από τον EARDRUM, αλλά γενικότερα μπορούμε να πούμε ότι πλην 2-3 αδιάφορων στιγμών, ο μέσος Hip-Hop head θα γουστάρει φουλ τη φάση του «Unlearning Vol.1».
Μία φάση η οποία μένει ημιτελής, αφού θα θέλαμε να ακούσουμε τον Evidence να ολοκληρώνει τις προσωπικές και εσωτερικές αναζητήσεις με περισσότερο βάθος και ίσως ένα πιο ολοκληρωμένο concept. Το «Unlearning Vol.1» ασχολείται περισσότερο με τις σκόρπιες σκέψεις ενός ανθρώπου που όσο μεγαλώνει, τόσο πιο δύσκολο του φαίνεται να αλλάξει τρόπο σκέψης σε βασικά θέματα, ακόμα και αν απαιτείται κάτι τέτοιο λόγω διαφορετικών συνθηκών και γεγονότων. Είναι μία θεματολογία που θα βρει σίγουρα πολύ κόσμο να συμφωνεί και να μοιράζεται τις ίδιες σκέψεις με τον καλλιτέχνη, ακροατές που δυσκολεύονται να αλλάξουν ίσως κάποια πράγματα στη ζωή τους ώστε να αλλάξουν γενικότερα πορεία. Ίσως αυτό το deep dive σε αυτές τις προσωπικές αναζητήσεις να το λάβουμε με το Volume 2 του project, αν υπάρξει φυσικά κάτι τέτοιο. Εμείς θα το θέλαμε πάντως πάρα πολύ, γιατί φέτος ο Evidence απέδειξε ότι βρίσκεται σε μία δυνατή κατάσταση στιχουργικά και ότι το πατροπαράδοτο Hip-Hop concept με τα παραδοσιακά beats και το έμπειρο wordplay του βγαίνει περισσότερο από ποτέ. Ίσως την επόμενη φορά να δεχθεί να αλλάξει κάποια πράγματα στον τρόπο σκέψης που έχει γύρω από την ηχογράφηση ολοκληρωμένων δίσκων και να μας δώσει κάτι με λίγο παραπάνω ρίσκο και μία διαφορετική, πιο συγκροτημένη και deep προσέγγιση. Ποτέ δεν είναι άλλωστε αργά να διαφοροποιηθείς σε κάποια στοιχεία ακόμα και σε μεγάλη ηλικία, όσο δύσκολο και αν φαντάζει μερικές φορές.
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: “Pardon Me”, “All Money 1983”, “Pray With An A”, “Lost in Time”
Βαθμολογία:
No Comment! Be the first one.