Έχουν περάσει πολλά χρόνια από την εποχή που ο J.Cole στηριζόταν σε μία εμφάνιση ως guest ή στο γεγονός ότι τον είχε επιλέξει ο Jay-Z για να έχει μία άλφα αναγνωρισιμότητα. O Αμερικανός rapper έχει πλέον στα χέρια του μία ισχυρή δισκογραφική παρουσία, με το νέο «The Off-Season» να αποτελεί ουσιαστικά το έκτο κατά σειρά album του. Μέσα από σκληρή δουλειά και αλλεπάλληλες συνεργασίες κατάφερε να μετατρέψει το όνομά του σε μία ισχυρή οντότητα στο rap business, καταφέρνοντας μάλιστα να συγκεντρώσει υψηλές πωλήσεις ή και να «ρίξει» το Spotify για λίγη ώρα.
Όλα αυτά τα κατέκτησε μέσα από τα skills του, τις ικανότητες που έχει να δαμάζει ήρεμα beats με το χαρακτηριστικό του flow και το έξυπνο wordplay που συναντάμε στα περισσότερα tracks του. Θεματολογικά το «The Off-Season» είναι πιο χαλαρό και σε κάποια λιγοστά σημεία προσωπικό, αποφεύγοντας γραφικές τοποθετήσεις και μένοντας συγκεντρωμένος σε ατάκες και χτίσιμο στίχων.
Το να φεύγει λίγο από το ύφος του ιεροκήρυκα και να πηγαίνει σε πιο ελεύθερες καταστάσεις είναι μία αλλαγή που μας άρεσε, όπως άλλωστε και το ύφος του πρώτου intro-track του LP. To “95 South” σκάει με Camron στα vocals, “U Don’t Know” vibes και μ’ ένα σβήσιμο με φωνές από Lil Jon & East Side Boys για να δέσει το γλυκό και να μας προϊδεάσει για μία πιο Hip-Hop oriented και straight οπτική των πραγμάτων. O J.Cole δεν αφήνει τον ρυθμό να ξεφύγει και με το αμέσως επόμενο τραγούδι («amari») τα «μαζεύει», τιθασεύει την ταχύτητα και επιστρέφει σε πιο ατμοσφαιρικές ηχητικές προσεγγίσεις. Αυτό που συνεχίζει να μας χτυπάει μερικές φορές άσχημα στα αυτιά είναι τα τραγουδιστά vocals, τα οποία κρίνονται από απογοητευτικά έως συμπαθητικά. Στο «my.life» μας βγάζει εκτός ρυθμού, ενώ και ο ίδιος ο Cole δε θεωρείται top όνομα για να μας δώσει τέτοιου είδους φωνητικά.
Oι συνεργασίες δε καταφέρνουν να εξυψώσουν κάποιο κομμάτι, ίσως επειδή παρουσίες σαν του Lil Baby δε μας έδωσαν εν τέλει κάτι για να θυμόμαστε, ίσως επειδή πολύ απλά ο J.Cole είναι καλύτερος στα περισσότερα τραγούδια από τα οποία αποτελείται το «The Off-Season». Γενικότερα μπορούμε να πούμε ότι ο καλλιτέχνης μένει ξεκάθαρα στο επίκεντρο του project, επειδή μοιάζει και ακούγεται αρκετά πιο απελευθερωμένος. Ατάκες που να μην πέτυχαν υπάρχουν, από την άλλη δεν υπάρχει η ψυχαναγκαστική τάση τύπου «πρέπει να πω κάτι στον κόσμο που θα μείνει στο μυαλό τους» που μεσουρανούσε μερικές φορές σε παλαιότερα κομμάτια. Είχαμε καιρό να ακούσουμε τον J.Cole να σκέφτεται με την πιο rap πλευρά του εγκεφάλου του και η πιο απελευθερωμένη στιχουργική προσέγγιση που ακολουθήθηκε στο νέο του δίσκο αφήνει θετικές εντυπώσεις.
Ολοκληρώνοντας όμως τα 39 λεπτά του «The Off-Season», το ταξίδι μας φάνηκε λίγο μικρό. Δεν υπήρχαν στιγμές που να μείναμε με το στόμα ανοιχτό ή κάποιες ιστορίες που να εξύψωσαν τον Cole σε ακόμη υψηλότερα στάνταρ. Αν μη τι άλλο υπάρχουν κάποια highlights, όπως για παράδειγμα το δεκάλεπτο της τριπλέτας «punchin’.the.clock’» «close» και «interlude», όπου οι εναλλαγές σε flow ή η ικανότητα που δείχνει να κρατάει τον ίδιο ρυθμό για τόσο μεγάλη διάρκεια χωρίς να πέφτει η ποιότητα των bars είναι αν μη τι άλλο αξιοσημείωτες καταστάσεις. Αυτά όμως λίγο πολύ τα ξέραμε και σε συνδυασμό με την ικανοποιητική (αλλά όχι εντυπωσιακή) κατάσταση των μουσικών παραγωγών, το έκτο κατά σειρά album του 36χρονου πλέον MC κρίνεται ως ένα καλό Hip-Hop album που θα ικανοποιήσει κυρίως τους fans του είδους.
«Κακό είναι αυτό ρε φίλε;» θα αναρωτηθούν αρκετοί αναγνώστες ή fans του ίδιο του J.Cole και η απάντηση είναι φυσικά και όχι. Το «The Off-Season» είναι η υπενθύμιση ότι ένα απλό Hip-Hop album που στηρίζεται και σε κάποιες νόρμες του παρελθόντος έχει θέση στην τωρινή μουσική βιομηχανία. Μετά από έξι ολοκληρωμένoυς δίσκους και δέκα χρόνια καριέρας περιμέναμε απλώς κάτι περισσότερο, ίσως και μία απάντηση στην ερώτηση που θέτει ο ίδιος ο καλλιτέχνης μέσα από ένα πρόσφατο ντοκιμαντερ: “Why is it so hard to be great in rap as you get older?”. Ένα mini documentary που κατέληξε να είναι πιο ενδιαφέρον από τον δίσκο, μιας και είχε μέσα πράγματα που θα θέλαμε να ακούσουμε στα κομμάτια του Cole ο οποίος βρίσκεται ξεκάθαρα σε μία καλλιτεχνική αναζήτηση. Ίσως να μάθουμε την απάντηση της ερώτησης σχετικά με την ηλικία και τo rap game όταν ολοκληρωθεί η μετάβαση του καλλιτέχνη στην επόμενη φάση της ζωής του και μέσα από τα επόμενα ολοκληρωμένα του projects. Εμείς θα ‘μαστε εδώ να περιμένουμε έναν από τους πιο skilled τύπους της «φάσης» για μία πιο τολμηρή και προσωπική δουλειά, γιατί δε πρέπει να ξεχνάμε ότι υπηρετεί το απόλυτο μουσικό genre για μουσικές αυτοβιογραφίες.
Βαθμολογία:
Κομμάτια που ξεχώρισαν: “amari”, “applying pressure”, “pride is the devil”
Tracklist:
No Comment! Be the first one.