Review: Freddie Gibbs – You Only Live 2Wice

April 11, 2017

3 Min Read

O Freddie Gibbs θα έχει πάντα έναν χώρο στην καρδιά μας εξαιτίας του «Pinata». Ο collabo δίσκος του 2014 με τον Madlib αποτελεί μία από τις σημαντικότερες κυκλοφορίες των τελευταίων ετών και γι’ αυτό οι περισσότεροι από εμάς που «γουστάρουμε» τον καλό, ιντριγκαδόρικο Hip Hop ήχο, στεναχωρηθήκαμε όταν μάθαμε για τα μπλεξίματα του ταλαντούχου rapper.

Μπλεξίματα με τις αρχές, φυλακή και εν τέλει η αθώωση για τις κατηγορίες που του φορτώθηκαν στην Γαλλία, όλα αυτά πήγαν την καριέρα του πίσω, αναγκάζοντάς τον να κυκλοφορήσει το «You Only Live 2Wice» με γρήγορους ρυθμούς και κάπως βεβιασμένα.

Υπάρχουν λίγες παραγωγές που μπορούμε να πούμε ότι ξεχωρίζουν για την ποιότητά τους και αυτό δεν το λες και ιδιαίτερα «καλό» ως στοιχείο σ’ ένα album που διαρκεί μονάχα 31 λεπτά. Το «20 Karat Jesus» ξεκινάει πράγματι δυνατά, με αυτή την μελαγχολική αλλά και συνάμα δυναμική τάση να βοηθάει τον Freddie να «ρολάρει» καλύτερα σ’ ένα album opener.

Εννοείται πως οι ανησυχίες και οι σκοτεινές σκέψεις που τον ταλαιπωρούσαν κατά την διάρκεια της δύσκολης περιόδου στη φυλακή βρίσκονται στην επιφάνεια, αλλά λίγο τα (εν μέρει) μέτρια beats, λίγο η έλλειψη μίας πιο ολοκληρωμένης συνοχής, ο ακροατής δεν πρόκειται να «δεθεί» στον απόλυτο βαθμό με τα λεγόμενα του 34χρονου rapper.

Και είναι κρίμα, γιατί τα πρώτα 12 λεπτά αφήνουν μπόλικες υποσχέσεις για την συνέχεια, όπου τραγούδια σαν τα «Andrea» και «Phone Lit» συνεισφέρουν στην λεγόμενη «κοιλιά» που κάνει ο δίσκος από ένα σημείο και μετά. Γενικότερα, το «You Only Live 2wice» σου αφήνει την αίσθηση, ότι αν υπήρχε λίγο περισσότερος χρόνος, το τελικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι πιο στρωτό, πιο προσεγμένο.

Γιατί η αλήθεια είναι, πως ο δίσκος έχει τις καλές στιγμές του, τις στιγμές όπου ο Freddie βγάζει αυτό το σκοτεινό state of mind στον ακροατή, προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό του ότι θα τα αφήσει όλα πίσω του και θα προχωρήσει με τη ζωή του («If I gotta be by myself, I’m’a be all right»). Θα επιθυμούσαμε περισσότερα κομμάτια τύπου «Homesick», όπου παρουσιάζει και τις ανησυχίες του κατά την διάρκεια των συμβάντων σχετικά με την οικογένειά του και φυσικά την κόρη του. Όχι από άποψη να το ανέφερε περισσότερες φορές, αλλά περισσότερο από άποψη συνοχής: να έβαζε τις σκέψεις του σ’ ένα πιο οργανωμένο πλαίσιο.

Γιατί αντικειμενικά, το άναρχο ύφος του νέου δίσκου του Freddie Gibbs δεν πηγάζει από μία καλλιτεχνική ανησυχία, αλλά περισσότερο από την προσμονή να ξαναβάλει κάποια πράγματα στη ζωή του στον σωστό δρόμο. Να κερδίσει το χαμένο έδαφος των τελευταίων δύο ετών, παρουσιάζοντας έναν δίσκο που θα αποδεικνύει ότι ο εν λόγω καλλιτέχνης επέστρεψε. Το «You Only Live 2wice» είναι ένα τυπικό transitional album, ένας δίσκος που λειτουργεί ως «γέφυρα» για την επόμενη κίνησή του και ελπίζουμε να τον οδηγήσει στον προορισμό που επιθυμεί ο ίδιος, χωρίς άγχος και δεύτερες σκέψεις που θα τον κρατούν πίσω ή θα τον ωθούν σε βιαστικές κυκλοφορίες.