Όπως είπαμε και στο τελευταίο μας review, φέτος είναι η χρονιά των comebacks. Ο Bruno Mars επέστρεψε μετά από ένα μεγάλο διάστημα δισκογραφικής απραξίας, με έναν λιτό και συνάμα πετυχημένο τρόπο. Με δύο singles και ένα νέο album “24K Magic”, θέλησε να κατακτήσει γι’άλλη μία φορά τα charts, τέσσερα χρόνια μετά το release του “Unorthodox Jukebox”.
Το ομώνυμο single, “24K Magic”, έκανε ουσιαστικά την αρχή, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα άτυπο sequel του “Uptown Funk”. Διαφορετικοί ήχοι και μουσικές επιρροές (R&B, Jazz, Funk), σε μία εξαιρετική παραγωγή και ένα γενικότερα αρκετά καλό track, το οποίο όμως δεν φτάνει στα επίπεδα του κορυφαίου “Uptown Funk”. Σίγουρα, πάντως, ξεχώρισε από πολλά R&B-Pop singles του 2016 και είναι λογικό να συμπεριληφθεί από πολλούς στις ετήσιες λίστες με τα αγαπημένα τους κομμάτια της σεζόν που ολοκληρώνεται σε λίγες εβδομάδες.
Το δεύτερο single του album ήταν το “Versace On The Floor”, ένα πραγματικά ολοκληρωμένο τραγούδι, τόσο από επίπεδο production values, όσο και στιχουργικά. Το εν λόγω κομμάτι καταφέρνει ουσιαστικά να μεταδώσει στο κοινό κάτι από R. Kelly, αλλά σίγουρα και Michael Jackson, χωρίς ωστόσο να χάνει σε αυθεντικότητα ή στο χαρακτηριστικό ύφος του Bruno Mars. Θα είχε ενδιαφέρον να προωθηθεί το συγκεκριμένο single και με ένα video clip, έτσι ώστε να αναγνωρισθεί περισσότερο από τον κόσμο. Τα δύο προαναφερθέντα tracks, μαζί με το “Too Good To Say Goodbye” αποτελούν με διαφορά τις καλύτερες στιγμές του comeback-LP του 31χρονου καλλιτέχνη.
Το “Chunky” συμβαδίζει με τους funk ήχους του “24K Magic” και μας προετοιμάζει για το «τρίτο μέρος του Uptown Funk», το “Perm”. Μπορούμε να κατανοήσουμε την (άτυπη) αυτή δημιουργία ενός sequel του “Uptown Funk”, αλλά είναι λίγο κουραστικό να βιώνεις ξανά το ίδιο συναίσθημα κατά την διάρκεια ενός δίσκου που αποτελείται από μόλις εννέα τραγούδια. Το “Perm”, σε αντίθεση με το “24K Magic”, είναι μία αποτυχημένη προσπάθεια ανακύκλωσης του “Uptown Funk”, κυρίως λόγω της ξεκάθαρης διαφοράς ποιότητας συγκριτικά με τον ήχο που έβγαζε στο παρελθόν ο Mark Ronson ή με το φετινό “24K Magic”.
Τα υπόλοιπα τραγούδια του album σίγουρα δεν μπορούν να σχολιαστούν με αρνητικό τρόπο, αλλά αντικειμενικά δεν προσφέρουν το κάτι παραπάνω, μη μπορώντας να φτάσουν στα υψηλά επίπεδα που μας συνηθίζει ο Bruno Mars κατά περιόδους. Τα “That’s What I Like”, “Straight Up And Down”, “Calling All My Lovelies” και “Finesse” είναι με αντικειμενικά κριτήρια καλά, στρωτά τραγούδια, αλλά πολύ δύσκολα θα μας απασχολήσουν στο μέλλον. Όλα τους κινούνται λίγο-πολύ στο ίδιο μοτίβο, της εναλλαγής ήχων μεταξύ pop, r&b, jazz & funk, χωρίς να προσφέρουν κάτι το πραγματικά ξεχωριστό στον μέσω ακροατή, πόσο μάλλον σ’ έναν πιο έμπειρο fan του είδους.
Συνοψίζοντας, το “24K Magic” είναι ένα από τα λεγόμενα «σοβαρά album της σειράς». Σου δίνει την εντύπωση ότι κυκλοφόρησε ένας δίσκος για να πλαισιώσει απλώς τα τρία πολύ καλά tracks του project, ειδικά τα δύο lead singles που ακούσαμε ήδη σε ραδιόφωνα και κέντρα διασκέδασης. Tα υπόλοιπα κομμάτια μπορεί να μην ενοχλούν, αλλά σίγουρα δεν μπορούν να σταθούν επάξια δίπλα από τα δυνατά χαρτιά του album. Σε συνδυασμό με τον χαμηλό αριθμό τραγουδιών, σου αφήνει περισσότερο ένα ανεκπλήρωτο συναίσθημα, παρά την αίσθηση ότι άκουσες ένα συμπαγές LP. Περιμέναμε το κάτι παραπάνω από τον Bruno Mars, ειδικά μετά από ένα τόσο μεγάλο διάστημα απουσίας από τον δισκογραφικό χώρο, αλλά το “24K Magic” ενδεχομένως να ικανοποιήσει τους die-hard fans του ταλαντούχου καλλιτέχνη.
Επιμέλεια: Έκτωρ Αποστολόπουλος & Παναγιώτης Χριστουλάκης
Βαθμολογία:
Κομμάτια που ξεχώρισαν: “24K Magic”, “Versace On The Floor”, “Too Good To Say Goodbye”
Tracklist:
01. 24K Magic
02. Chunky
03. Perm
04. That’s What I Like
05. Versace On The Floor
06. Straight Up & Down
07. Calling All My Lovelies
08. Finesse
09. Too Good To Say Goodbye
No Comment! Be the first one.