«I wanna feel the sun/Warming up my blood/I wanna see my own shadow». Οι συγκεκριμένοι στοίχοι ανήκουν στο «Shadow» το οποίο σε ταξιδεύει με το καλημέρα σε πολύ όμορφα μέρη και την συγκεκριμένη περίοδο φέρνουν και μία «μελαγχολία» μαζί τους, μιας και προετοιμαζόμαστε πλέον για την υποδοχή του χειμώνα. Το παραπάνω απόσπασμα είναι και –κυριολεκτικά- οι πρώτοι στοίχοι που ακούγονται στο ντεμπούτο δίσκο του Arty, μέσα από το οποίο καθορίζεται ο απώτερος σκοπός ολόκληρου του project. Ο ταλαντούχος Ρώσος θέλει να διασκεδάσει το μουσικό κοινό με μία ταξιδιάρικη και δυναμική ατμόσφαιρα, η οποία θα προκαλεί έντονα και πάνω απ’ όλα θετικά συναισθήματα στον κάθε ακροατή. Και πράγματι, ο παραγωγός έκανε σε κάποια τραγούδια ακριβώς αυτό το πράγμα, αποδεικνύοντας ότι δεν πρόκειται για κάποιο EDM-πυροτέχνημα.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά. To πρώτο πράγμα που φαίνεται ξεκάθαρα στο «Glorious» είναι η απλή, δισκογραφική δομή του. Πρόκειται για ένα progressive-trance LP με ένα εμφατικό mainstream άνοιγμα για τις σκηνές των φεστιβάλ, το ραδιόφωνο και γενικότερα τον κόσμο που γουστάρει την ανεβαστική ενέργεια. Η διαφορά με τα υπόλοιπα ηλεκτρονικά albums της αγοράς, είναι ότι εδώ πέρα υπάρχουν κάποιες λεπτομέρειες που δίνουν παραπάνω αξία στην ολοκληρωμένη αυτή προσπάθεια. Το «Shadow» αποτελεί ένα εξαιρετικό opener, με χαλαρό tempo το οποίο σε προετοιμάζει ως ακροατή να υποδεχθείς τα μεγάλα hit singles. Σε αντίθεση με την κουραστική αντίληψη του «στην αρχή βάζουμε ότι πουλάει στα charts», ο Arty παίρνει τον απαραίτητο χρόνο του για να συστηθεί στο κοινό του με τον κατάλληλο τρόπο, ανεβάζοντας σταδιακά τα bpm.
Ta «Glorious» και «Braver Love» αποτελούν την βιτρίνα του album και σίγουρα ακολουθούν κάποια συγκεκριμένα μοτίβα ώστε να είναι αρεστά και σε αυτιά που δεν είναι μυημένα στην ηλεκτρονική σκηνή. Ο Arty έβαλε όλο του ταλέντο ώστε να κρατήσει το ενδιαφέρον των «έμπειρων» EDM-lovers χωρίς να χρησιμοποιεί τα ξερά drops και δίνοντας έμφαση σε πιο μελωδικές συνθέσεις. Ακόμα και στο «Up All Night», που αποτελεί ίσως την πιο Pop δημιουργία του παραγωγού, υπάρχει η απαραίτητη προσθήκη τρελών synths που θα σπάσουν την ήρεμη και ιδιαίτερα radio friendly ροή η οποία καθοριζόταν τρία πράγματα: τα όμορφα φωνητικά της Angel Taylor, το πιάνο και τα ολίγων κουραστικά «finger snaps.
Βέβαια, δεν είναι όλα ρόδινα και ωραία, αφού υπάρχουν και κάποια μελανά σημεία μέσα σε αυτά τα 53 λεπτά. Ξεκινώντας ακριβώς από εκεί, την συνολική διάρκεια του δίσκου, υπάρχουν κομμάτια που θα μπορούσαν να μείνουν εύκολα εκτός play-list έτσι ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη άνεση για τον ακροατή σε μία ολοκληρωμένη ακρόαση. Δεν είναι όλα τα τραγούδια διαμάντια, με δυο-τρεις περιπτώσεις να μοιάζουν σαν τους αδύναμους κρίκους του album.
Η διαχείριση των διαφορετικών παραγωγών στον τομέα του executive producing θα μπορούσε επίσης να είναι καλύτερη, αφού beats όπως το «Inertia» μοιάζει λίγο εκτός τόπου και χρόνου, παρ’ όλο που προσφέρει μία διαφορετική προσέγγιση η οποία σαν μεμονωμένο γεγονός κρίνεται αν μη τι άλλο πολύ ενδιαφέρουσα. Ανάμεσα όμως από τα φοβερά «Stronger» και «Closer To You» μοιάζει σαν τον σκληροπυρηνικό raver που βρέθηκε κατά λάθος στο Tomorrowland. Θέλει να συμμετέχει στο «party», αλλά δεν μπορεί γιατί οι κινήσεις του μοιάζουν κάπως «ξένες». Μία ενδεχόμενη λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα την δίνει ο ίδιος ο Arty με το «Last Kiss», το οποίο λειτουργεί ως ένα τρομερό bridge-track που δημιουργεί ένα πανέμορφο, μινιμαλιστικό transition στους πιο χαλαρούς ήχους, όπως το «Feel Your Love». Ένα κομμάτι που θυμίζει κάτι από την καλοκαιρινή ρουμανική Pop-Electro σκηνή, με περισσότερη ποιότητα και πιο καλοστημένο flow. Ο νεαρός producer θα μπορούσε να κάνει κάτι παρόμοιο και σε άλλα σημεία του δίσκου για να μπορέσει να «δέσει» τα διάφορα tracks μεταξύ τους, εστιάζοντας στην γενικότερη αρμονία του album.
Το κερασάκι στην τούρτα αποτελούν οι τραγουδιστές του «Glorious». Πολλά ονόματα μπορεί να είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό, αλλά κρίνοντας από την απόδοσή τους, ανήκουν στο πάνω ράφι. Το φινάλε γράφεται από τα μαγευτικά vocals του «Poison For Lovers» το οποίο ολοκληρώνει στο ίδιο tempo με το πρώτο κομμάτι του δίσκου, δημιουργώντας τις τέλειες συνθήκες για πολλαπλά repeats του album. Όπως προαναφέραμε και νωρίτερα στο κείμενο, ο Arty έδωσε βάση σε αρκετές λεπτομέρειες οι οποίες έκαναν -εν τέλει- και την διαφορά.
Μία διαφορά που φαίνεται ακόμη πιο έντονα αν συγκρίνει κανείς το «Glorious» με άλλα LPs και ιδιαίτερα με τα δισκογραφικά ντεμπουταρίσματα των συναδέλφων του. To να κάνεις το πρώτο σου δισκογραφικό εμπορικό άνοιγμα στην αγορά χωρίς να θυσιάζεις μεγάλα κομμάτια της ποιότητάς που σε χαρακτηρίζει ως καλλιτέχνη δεν είναι κάτι εύκολο. Ο 26χρονος δεν είχε ποτέ τις τεράστιες mainstream επιτυχίες του Avicii ή την τεράστια αναγνώριση του Hardwell στις μεγαλύτερες σκηνές της υφηλίου, αλλά στον τομέα «debut album» έδειξε μία πρωτόγνωρη ωριμότητα. Με τον πρώτο του δίσκου καταφέρνει να δημιουργήσει ένα ηχητικό περιβάλλον που προσφέρει τον κατάλληλο χώρο για να φιλοξενήσει τους μουσικόφιλους όλων των κατηγοριών. Από τους Spotifiers μέχρι τους θαμώνες των forums και των «ψαγμένων» sites, όλοι τους θα έχουν να βρουν κάτι αξιόλογο στον πιο ενδιαφέρον, στιβαρό και σίγουρα διασκεδαστικό (mainstream) LP της συγκεκριμένης σκηνής για το 2015.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Glorious», «Braver Love», «Closer To You», «Poison For Lovers»
Tracklist:
1. Shadow
2. Glorious (feat. Blondfire)
3. Braver Love (feat. Conrad Sewell)
4. Up All Night (feat. Angel Taylor)
5. Stronger (feat. Ray Dalton)
6. Inertia
7. Closer To You (feat. Clarence Coffee Jr.)
8. Last Kiss
9. Young Again (feat. Bermuda Star)
10. Feel Your Love
11. Pink Roads
12. Waste Your Time (feat. Clarence Coffee Jr.)
13. Wicked Arty
14. Poison For Lovers
No Comment! Be the first one.