Στον νέο δίσκο του Avicii υπάρχει μία ξεκάθαρη αλλαγή πλεύσης σε σύγκριση με αυτά που έγιναν στον «True». Το album του 2013 στόχευε σε μία διαφορετική προσέγγιση από την αρχή ως το τέλος, με σκοπό να εκπλήξει θετικά το κοινό, μεταμορφώνοντας το House-piano feeling σε ένα «Electro meets Folklore» project. Σε αντίθεση με τον κόσμο που είχε πρωτοακούσει τα πρώτα δείγματα του εν λόγω CD στην σκηνή του Tomorrowland της ίδιας χρονιάς, το Beat-Town το είχε υποδεχθεί με ιδιαίτερα εγκωμιαστικά σχόλια, ακριβώς επειδή προσπαθούσε να δημιουργήσει κάτι καινούργιο. Μπορεί να μην λειτούργησαν όλα όπως θα έπρεπε, όμως υπήρχε μία δημιουργική ιδέα πίσω από εκείνο το album, με σκοπό να φρεσκάρει το μουσικό του προφίλ.
Αυτή η αντίληψη δεν υφίσταται προφανώς στο «Stories», μιας και ο Avicii επιλέγει να μας παρουσιάσει τις αρετές που έχει ως beat maker μέσα από διαφορετικά μεν, αρκετά γνωστά δε, ηχητικά πλαίσια. Το σημαντικότερο πράγμα που κατανοεί κανείς ακούγοντας τον δεύτερο κατά σειρά solo δίσκο του πολυτάλαντου παραγωγού, είναι το πόσο πολύ έχει ωριμάσει στο μυαλό του η ιδέα του «mainstream hit-maker». Κομμάτια όπως τα «Waiting For Love» και «For A Better Day» χρωματίζουν τα πάντα στα ακουστικά στρώματα του ραδιοφώνου και έχουν την δυνατότητα να γίνουν άμεσα και γρήγορα chart toppers. Ο Avicii έχει κατανοήσει σε απόλυτο βαθμό το πώς πρέπει να κινείται κανείς στις Pop/Mainstream γειτονιές ώστε να πετύχει και χωρίς τα τυπικά «remixes». Με δικά του, αυθεντικά κομμάτια τα οποία προφανώς και φέρουν την δική του υπογραφή.
Από ένα σημείο όμως και μετά, ο ακροατής νιώθει ότι κάποια πράγματα ακολουθούν ένα στάνταρ μοτίβο ώστε όλα τα τραγούδια να είναι αρεστά για την πλατιά μάζα του κόσμου. Το αποτέλεσμα αυτής της αντίληψης βρίσκεται προφανώς στο γεγονός ότι ο Avicii καταφεύγει πολλές φορές στην αναγκαστική αντιγραφή του… εαυτού του. Τα «Talk To Myself» και «Touch Me» μοιάζουν μεταξύ τους σε τεράστιο βαθμό σ’ ότι αφορά ρυθμό και μελωδία, με αποτέλεσμα το πρώτο να δείχνει πολύ πιο αδύναμο σε σχέση με το «Touch Me» ελέω της πολύ ανώτερης Audra May. Στο «Sunset Jesus» αναγκάζεται και καταφεύγει σε μία απλή επανάληψη/παραγωγική επαναδιατύπωση της μουσικοσύνθεσης της έκδοσης του «Dear Boy» από το εντυπωσιακό «True: Avicii By Avicii». Γενικά, στο συγκεκριμένο LP απουσιάζουν οι μεγάλες εκπλήξεις, σε ότι αφορά τα beats, αλλά και τα μεγάλα «wow-moments» της EDM τύπου «Superlove» ή «Addicted To You (Avicii by Avicii)».
Αντίθετα, υπάρχουν πολλές στιγμές όπου ο Avicii προσπαθεί να δαμάσει διάφορα χαρακτηριστικά άλλων, διαφορετικών genres, όπως Pop, Funk, Hip-Hop («Pure Grinding») και Reggea («Can’t Catch Me») και πράγματι το καταφέρνει σε ιδιαίτερα ικανοποιητικούς βαθμούς. Μπορεί να μην τα εξυψώνει σε καινούργια επίπεδα ή να δοκιμάζει μία εντελώς πειραματική φόρμουλα, αλλά σε συνδυασμό με τα δικά του στοιχεία δημιουργούνται ενδιαφέρουσες στιγμές στο «Stories». Στιγμές που θα μπορούσαν να είναι ακόμη καλύτερες, αν δεν υπήρχε αυτή η ανάγκη για απλοϊκό στίχο και super-safe Pop-EDM στοιχεία ώστε να κρατηθεί σε υψηλά επίπεδα η προσβασιμότητα των παραγωγών.
Και αυτό είναι ίσως το βασικότερο πρόβλημα του κατά τα άλλα ιδιαίτερα διασκεδαστικού δεύτερου ολοκληρωμένου album. Δεν υπάρχουν αρκετές «ιστορίες» που να μην έχουμε ήδη ακούσει από τον Avicii ή από κάποιον άλλο και παρ’ ότι υπήρχαν οι στιγμές όπου ο 26χρονος ξεκινούσε να μας τις εξιστορεί με ενδιαφέροντα τρόπο, στο τέλος μας θύμιζαν προηγούμενες στιγμές του. Oι progressive πινελιές κατά την διάρκεια της εναλλαγής μεταξύ χαράς και μελαγχολίας στο «True Believer» με τα back vocals του Chris Martin (Coldplay) ξεχωρίζουν στο «Stories» ακριβώς επειδή ξεφεύγει λίγο από τα πεπραγμένα.
Έχοντας προσπαθήσει ήδη το κάτι διαφορετικό («True») αλλά και την απόλυτη ηχητική EDM βόμβα («True: Avicii by Avicii»), ο ταλαντούχος παραγωγός και στιχουργός αποφάσισε να θεμελιώσει το status του πολυτάλαντου hit-maker με έναν δίσκο που κάνει ακριβώς αυτό: προσφέρει πολλά mainstream hits, με εύκολο και κολλητικό στίχο (jingles) και τολμώντας κάποια βήματα σε διαφορετικά λημέρια. Ουσιαστικά αποτελεί το αποτέλεσμα της δουλειάς του Avicii ως guest producer σε δισκογραφικές απόπειρες καλλιτεχνών όπως οι David Guetta και Madonna. Και το μόνο σίγουρο είναι, ότι αυτοί οι δύο δεν θα είναι οι μόνοι που θα επωφεληθούν από τα beats του Σουηδού που πλέον εξασφαλίζουν ισχυρό airplay στα περισσότερα mass media. Το κοινό που περιμένει όμως προσπάθειες με περισσότερα ρίσκα και τίποτα ψαγμένα progressive beats ή ιδιόμορφα samples με σαγηνευτικές piano melodies θα πρέπει μάλλον να περιμένει για το επόμενο LP του ανθρώπου που συνεχίζει να αποφεύγει τα hardcore, σκληρά και εν μέρει μονοδιάστατα drops των Big Room παραγωγών.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Waiting For Love», «For A Better Day», «True Believer», «Pure Grinding»
Tracklist:
01. Waiting For Love
02. Talk To Myself
03. Touch Me
04. Ten More Days
05. For a Better Day
06. Broken Arrows
07. True Believer
08. City Lights
09. Pure Grinding
10. Sunset Jesus
11. Can’t Catch Me
12. Somewhere In Stockholm
13. Trouble
14. Gonna Love Ya
No Comment! Be the first one.