Τι καλύτερο από το να επανέλθουμε στα reviews με τον φετινό δίσκο του Alesso; Το πρώτο solo LP του ταλαντούχου Σουηδού κυκλοφόρησε ύστερα από μεγάλη αναμονή, με την κρυφή ελπίδα να καταφέρει να ενθουσιάσει και μέσα από τα «άγνωστα» πλαίσια ενός ολοκληρωμένου δίσκου. Το νεανικό κοινό της EDM σκηνής μπορεί να μην κόβει «φλέβες» να ακούσει ντε και καλά ένα album του αγαπημένου τους παραγωγού, αλλά η διάθεση ενός ολοκληρωμένου project σου δίνει έναν διαφορετικό αέρα. Υπάρχουν διαφορετικές απαιτήσεις συγκριτικά με ένα απλό compilation ή ένα set που θα παρουσιαστεί στο Tomorrowland, αλλά κατά κάποιον τρόπο είναι και μία διαδικασία καλλιτεχνικής ωρίμανσης.
Το «Forever» δυστυχώς (ή ευτυχώς;) δεν κρύβει εκπλήξεις ή νεοτερισμούς που θα ξέφευγαν από τα (στενά) πλαίσια ενός φεστιβάλ ή ενός ραδιοφωνικού προγράμματος. Αυτό δεν γίνεται άμεσα ανατυλιπτό, μιας και η αρχή του δίσκου στέλνει εντελώς διαφορετικά μηνύματα. Το «Profondo» δημιουργεί μία ατμοσφαιρική έναρξη η οποία «σκάει» στα ακουστικά του ακροατή με τα εμφατικά synths του «Payday» που ακολουθεί αμέσως μετά, με έναν σκοτεινό ρυθμό που σπάει με το απαλό πιάνο στα μέσα του τραγουδιού. Η μεταβίβαση στην πιο Pop-EDM γίνεται κάπως ξαφνικά και θα έλεγα ως ένα βαθμό άναρχα. Τα «Heroes» και «Tear The Roof Up» είναι δύο από τα μεγαλύτερα hits του Alesso, πράγμα που εξηγεί κατά κάποιον τρόπο το μεταξύ τους «κόλλημα», αλλά από την άλλη αφήνει την ραδιοφωνική επιτυχία «Heroes» μόνη της ανάμεσα σε δύο acid-like tracks.
Αυτό το πέρα-δώθε μεταξύ ανάλαφρων radio hits και πιο βαριών παραγωγών ολοκληρώνεται με το θετικό «Cool» και ουσιαστικά υπογράφει από νωρίς την τελική εικόνα του «Forever». Το album μπορεί να είναι δημιούργημα του 24χρονου, αλλά το όλο στήσιμο φαίνεται να έχει γίνει από την δισκογραφική εταιρία. Η παρουσία του «Under Control» προς το τέλος του album το αποδεικνύει άλλωστε ξεκάθαρα ότι ο βασικός στόχος του «Forever» ήταν η μάζωξη όλων των επιτυχιών (ακόμα και των… προ διετίας hits), αλλά και κάποιων κομματιών που ενδεχομένως να γίνουν τα επόμενα μεγάλα hits. Ο δίσκος αναδεικνύει ουσιαστικά το hit potential που υπάρχει μέσα στο μυαλό του Alesso, παραγκωνίζοντας λίγο το ευρύτερο potential του νεαρού μουσικού.
Αυτό το «ένα βήμα παραπέρα» ακούγεται μόνο σε συγκεκριμένα σημεία, όπως π.χ. στο φοβερό «Destinations». Το εν λόγω κομμάτι είναι τόσο καλό, που κατά κάποιον τρόπο καταφέρνει και υποβαθμίζει το πλάνο των υπόλοιπων τραγουδιών. Tracks όπως το «Scars» και το «Sweet Escape» είναι διασκεδαστικά και ανάλαφρα (αν και έχω μία ένσταση για το υπερβολικά soft φετινό προφίλ του Ryan Tedder), αλλά χάνουν σε φρεσκάδα όταν απολαμβάνει κανείς τις πραγματικές αστραφτερές στιγμές του Alesso.
Οπότε ναι, μία κριτική που θα μπορούσε να γίνει στο «Forever» είναι ότι άπαξ και ακούσει κανείς τα «Under Control», «Heroes» και «If My Lose Myself (Remix)», ξέρει τι θα τον περιμένει στο εν λόγω CD. Κατά κάποιον τρόπο είναι προβλέψιμο, υπερβολικά safe και δεν προσφέρει κάποια καινοτομία. Αλλά μαζί με όλα αυτά, είναι και άκρως διασκεδαστικό. Όλα τα κομμάτια είναι καλά σαν μεμονωμένα tracks και δύσκολα θα βρει κανείς κάποιο τραγούδι που θα το προσπεράσει επειδή δεν του αρέσει καθόλου. Γουστάρεις να τα ακούς στο ραδιόφωνο, στο club, στο αμάξι όταν πας παραλία ή όταν πας για τρέξιμο.
Το παιδί είναι γεννημένος hit-maker, αλλά είναι και για πολλά παραπάνω. Η δομή του πρώτου σόλο δίσκου μπορεί να μην πει πολλά στους ιδιαίτερα απαιτητικούς φίλους ή σ’ εκείνους που έχουν ακούσει σχεδόν όλα τα κομμάτια σε κάποια παλαιότερα sets του Alesso, αλλά το «Forever» προσφέρει μία ευχάριστη εμπειρία. Μία εμπειρία η οποία έχει γαλουχηθεί μέσα από όμορφα basslines («If It Wasn’t For You»), commercial φωνητικά («Heroes») και EDM drops που πολλές φορές φέρνουν και κάποια big-room-friendly στοιχεία μαζί τους («Cool»). Η ένταξη παλαιότερων επιτυχιών που αναφέρθηκε νωρίτερα στο κείμενο σίγουρα δεν έκανε καλό στην γενικότερη εικόνα του δίσκου, γιατί με αυτόν τον τρόπο προκαλείται η έλλειψη φρεσκάδας. Μιλάμε άλλωστε για έναν παραγωγό ο οποίος προσπαθεί να εξελίσσει το στυλ του συνεχώς, βάζοντας π.χ. και πιο ροκ στοιχεία στα drops του, εστιάζοντας στο πιάνο, σε βιολιά και πάει λέγοντας. Όσο καλά και αν είναι τα πιο παλιά του tunes ή τα υπερβολικά radio-friendly tracks, μέσα σε αυτό το δισκογραφικό περιβάλλον μοιάζουν ξεπερασμένα επειδή ο ίδιος ο Alesso προσπαθεί κάθε χρόνο να ξεπεράσει τον εαυτό του και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από το μουσικό του έργο. Έχοντας αυτά τα στοιχεία στο πίσω μέρος του μυαλού μας και δεδομένου ότι ο Σουηδός έβγαλε την δισκογραφική υποχρέωση των charts με το “Forever”, το πραγματικό μπαμ αναμένεται με τον δεύτερο solo δίσκο του, όταν θα είναι απελευθερωμένος από τους άτυπους κανόνες των debut LPs της EDM.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «PAYDAY», «Heroes (We Could Be)», «Destinations», «If It Wasn’t For You»
Tracklist:
01. Profondo
02. PAYDAY
03. Heroes (We Could Be) feat. Tove Lo
04. Tear The Roof Up
05. Cool feat. Roy English
06. Scars feat. Ryan Tedder
07. Sweet Escape feat. Sirena
08. Destinations
09. If It Wasn’t For You
10. In My Blood
11. Under Control – Calvin Harris & Alesso feat. Hurts
12. All This Love feat. Noonie Bao
13. If I Lose Myself – Alesso vs. OneRepublic
14. Immortale
No Comment! Be the first one.