Τον David Guetta πρέπει να τον ζηλεύεις σαν παραγωγό. Όχι για τα λεφτά του ή τις επιτυχίες του, αλλά για το γεγονός ότι μπορεί να «παραγγείλει» όποιον καλλιτέχνη επιθυμεί στο στούντιο του. Θες την Emeli Sandé; Όλη δική σου. Θες τους The Script; Ορίστε. Θες Afrojack, Nicki Minaj, Ms Dynamite, John Legend, όλοι στον ίδιο δίσκο; Δεν θα σου χαλάσουμε κανένα χατίρι, κάνε ότι «γουστάρεις».
Αυτά τα προνόμια τα κέρδισε γιατί εξελίχθηκε στον απόλυτο «hit maker». Και όταν λέμε «hit-maker», εννοούμε αυτό ακριβώς το πράγμα: δημιουργεί συνεχώς κομμάτια για το ραδιόφωνο και το club, με μοναδικό σκοπό την διασκέδαση του κοινού το οποίο λατρεύει να περνάει την ώρα του με τα «κολλητικά» τραγούδια του. Κάποτε ο Guetta προσπαθούσε να τα συνδυάσει όλα αυτά και με πειράματα που θα τον πήγαιναν δυο-τρία βήματα μπροστά σαν παραγωγό, αλλά αυτή η εποχή φαίνεται να έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Ο David Guetta περιορίζεται στο «Listen» σε μία ανακύκλωση του Pop ηλεκτρονικού ήχου και δεν κάνει τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από το να προσπαθεί να δημιουργεί ρεπλίκες των κομματιών που έχουν ήδη πετύχει. Το μοναδικό «ρίσκο» που έχει παρθεί σε αυτό το album είναι το «Dangerous», ένα πολύ όμορφο κομμάτι χωρίς το κλασσικό drop που θα κάνει τα πιτσιρίκια να χοροπηδούν δεξιά και αριστερά. Το σημαντικό αυτό single έδωσε μία νέα πνοή στις δουλειές του Γάλλου παραγωγού, δίνοντας παράλληλα την ελπίδα σε αρκετούς από εμάς ότι το «Listen» θα προσφέρει κυρίως τέτοιου είδους κυκλοφορίες.
Δυστυχώς όμως, το «Dangerous» αποτελεί μαζί με το «The Whisperer» τα μοναδικά κομμάτια που προσπαθούν να ξεφύγουν λίγο από τον «ήχο της επιτυχίας», ένας ήχος που διαμορφώθηκε φυσικά και με την βοήθεια του ίδιου του Guetta τα τελευταία χρόνια. Αυτό που με «χαλάει» στις κατά τα άλλα διασκεδαστικές του φετινές παραγωγές, είναι το γεγονός ότι ακούγεται τόσο έντονα η συμβολή άλλων μουσικών παραγωγών, είτε μιλάμε για επίσημη συνεργασία, είτε για… «ανεπίσημη».
Αν το drop του «Lover’s On The Sun» σας θυμίζει τον Avicii, πού να ακούσετε το «Yesterday» το οποίο σε κάνει να πιστεύεις ότι ξεπήδησε από το «True». Καλά κάνει βέβαια και συνεργάζεται με τον ταλαντούχο Σουηδό, αλλά θα περίμενα κάτι παραπάνω από τέτοιου είδους collabo-tunes: περισσότερο ρίσκο και λίγο παραπάνω όρεξη ρε παιδί μου, να ξεφύγουμε από τα γνωστά ηχητικά «λημέρια», να συναρμολογήσουμε κάτι που να ξεχωρίζει λίγο από τα υπόλοιπα.
Ανάλογη περίπτωση είναι και το «S.T.O.P» με τον αγαπημένο Ryan Tedder των OneRepublic. Ξεκινάμε με το πιάνο, συνεχίζουμε με τα ατμοσφαιρικά vocals, ακολουθεί το χαρμόσυνο και μελωδικό drop για να απογειώσει το κομμάτι και … «voilà», ένα νέο «Α Sky Full of Stars» «γεννιέται». Και παρ’ ότι δεν το λες σε καμία περίπτωση κακό το τραγούδι του David Guetta, το αντίθετο μάλιστα, ο τρόπος με τον οποίο το παρουσιάζει σε αυτόν τον δίσκο το κάνει να δείχνει τόσο… απλό. Αν ήμουν πικρόχολος, ενδεχομένως να το χαρακτήριζα και λίγο «φθηνό».
Πέρα λοιπόν από τα αρνητικά σχόλια που θα μαζέψει το φετινό του album από κάποιους κριτικούς που περίμεναν όντως έναν «προσωπικό» δίσκο όπως είχε προαναγγείλει άλλωστε ο Γάλλος superstar, η αλήθεια είναι ότι το «Listen» έχει σε γενικές γραμμές έναν αξιόλογο Pop-EDM ήχο, με πολύ καλούς vocalists σε singles που θα σημειώσουν σημαντικές επιτυχίες στα charts. Σίγουρα θα μπορούσε να είχε γίνει καλύτερη δουλίτσα στoυς στίχους από την στιγμή που σε αυτόν τον τομέα υπήρξε βοήθεια από Alicia Keys και The-Dream, αλλά κομμάτια σαν τα «Lift Me Up» και «Bang My Head» καταφέρνουν παρ’ όλα αυτά να σου γλυκαίνουν την ημέρα.
Το ίδιο δεν ισχύει βέβαια για κάποιες παραφωνίες του δίσκου, όπως για παράδειγμα το κάκιστο «Hey Mama» με αστείους στίχους από την Nicki Minaj και με μία παραγωγή που αντικατοπτρίζει όλη την ηχητική «κακογουστιά» του 2014. Με τέτοιο ρόστερ από vocalists θα μπορούσε να είχε γίνει γενικότερα μία καλύτερη διαχείριση η οποία θα επέτρεπε στους τραγουδιστές να μεταφέρουν τα διαφορετικά τους χαρακτηριστικά στο τελικό αποτέλεσμα μ’ έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο.
Συνοψίζοντας, έχω να πω ότι η μεγαλύτερη αδυναμία του «Listen» είναι συγχρόνως και το δυνατό του χαρτί. Η μουσική του δίσκου είναι κάτι παραπάνω από αναγνωρίσιμη χάρη στο hit-potential των περισσοτέρων κομματιών του πετυχημένου συνθέτη, αλλά παράλληλα μιλάμε για έναν απίστευτα προβλέψιμο δίσκο ως προς την δομή του και τους στόχους του. To έκτο album του David Guetta βρίσκει τον 47χρονο στο «peak» της καριέρας του σ’ ότι αφορά το brand name του και παράλληλα τον τροφοδοτεί με ολοκληρωμένα radio friendly singles που υποστηρίζονται από μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Όλα αυτά όμως, δεν στηρίχθηκαν και δεν εμπλουτίστηκαν με φαντασία και φρέσκες ιδέες ώστε να δημιουργηθεί ένας καλλιτεχνικός χαρακτήρας στο όλο concept. Γιατί πέρα από τις συζητήσεις περί συνοχής και φρεσκάδας, αυτό που λείπει περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο στους «catchy» ήχους του πιάνου και των synths είναι η ταυτότητα του Γάλλου, η προσωπική του σφραγίδα που θα το κάνει να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα projects.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Dangerous», «Lovers on the Sun», «Listen», «I’ll Keep Loving You», «The Whisperer»
Tracklist:
1. Dangerous (feat. Sam Martin)
2. What I Did for Love (feat. Emeli Sandé)
3. No Money No Love (David Guetta & Showtek) [feat. Elliphant & Miss Dynamite]
4. Lovers on the Sun (feat. Sam Martin)
5. Goodbye Friend (feat. The Script)
6. Lift Me Up (feat. Nico & Vinz, Ladysmith Black Mambazo)
7. Listen (feat. John Legend)
8. Bang My Head (feat. Sia)
9. Yesterday (feat.Bebe Rexha)
10. Hey Mama (feat. Nicki Minaj & Afrojack)
11. Sun Goes Down (David Guetta & Showtek) [feat. MAGIC! & Sonny Wilson]
12. S.T.O.P (feat. Ryan Tedder)
13. I’ll Keep Loving You (feat. Jaymes Young & Birdy)
14. The Whisperer (feat. Sia)
Deluxe Edition
15. Bad (feat. Vassy) [David Guetta & Showtek]
16. Rise (feat. Skylar Grey)
17. Show Me Down (feat. Skylar Grey)
18. Dangerous (Robin Schulz Remix) [feat. Sam Martin]
No Comment! Be the first one.