Τα albums των Coldplay ανήκουν στην ιδιαίτερη κατηγορία δίσκων στην οποία παρατηρείται ένα είδος διαφωνίας ανάμεσα στον κόσμο και τους κριτικούς. Αν εξαιρέσουμε το πραγματικό «διαμάντι» «A Rush of Blood to the Head», οι υπόλοιπες ολοκληρωμένες κυκλοφορίες των Βρετανών δεν μαζεύουν και ιδιαίτερα υψηλές βαθμολογίες.
Ο κόσμος όμως τα «γουστάρει» και τα «γουστάρει» πολύ. Δεν μιλάω για τις επίσημες πωλήσεις, αλλά για την καθημερινή επαφή που έχεις με τους γύρω σου είτε μέσω των social media είτε… real life. Το βλέπεις ότι άνθρωποι ανεξαρτήτως προσωπικών μουσικών προτιμήσεων τα «βρίσκουν» στον τομέα «Coldplay». Πολλές αναρτήσεις, πολλά θετικά σχόλια και όταν ξεκινήσεις μία συζήτηση με την παρέα σου θα παρατηρήσεις ότι πρόκειται για ένα γκρουπ που είναι αποδεκτό από σχεδόν όλους.
Και το «Ghost Stories» μπορεί να μην έχει το πολύ-πολύ μεγάλο hit τύπου «Viva La Vida» το οποίο θα γίνει viral, αλλά έχει δυο-τρεις αρκετά καλές στιγμές σ’ ένα περιβάλλον που είναι λίγο «διαφορετικό» απ’ ότι είχαμε συνηθίσει παλιότερα. Είναι ένα album το οποίο θα περίμενα να έχει κυκλοφορήσει λίγο «νωρίτερα» εξαιτίας κάποιον ιδιαιτεροτήτων του.
Η έκτη δισκογραφική απόπειρα των Coldplay έχει κάποιες ενδιαφέρουσες συνεργασίες, πέρα φυσικά από την πολυδιαφημισμένη συμμετοχή του Avicii. O Timbaland συμμετέχει στην παραγωγή του «True Love» σ’ ένα 8λεπτο (συνυπολογίζοντας το «Ink») στο οποίο έχουν προστεθεί απαλά drums, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο μία πιο urban αισθητική. Στα «Another’s Arm» και «O» συμβάλει η αδυναμία μου, ο Madeon, το σούπερ ταλέντο της Γαλλικής ηλεκτρονικής σκηνής και όλο το concept παρουσιάζεται ανά διαστήματα μ’ έναν πειραματικό τρόπο, κρατώντας βέβαια πάντα την αισθητική της μπάντας.
Αν συνυπολογίσει κάποιος και την παρουσία του Paul Epworth, μπορεί να νομίζει ότι οι Coldplay έκαναν στροφή προς την EDM, πράγμα το οποίο δεν ισχύει. Το «Ghost Stories» δεν τολμάει ένα τόσο ακραίο βήμα και σε αρκετές περιπτώσεις επιλέγει τον πιο safe τρόπο. Καλύτερο παράδειγμα από το «Midnight» δεν υπάρχει, ένα single που παρακαλάει να το αφήσεις να εξελιχθεί σε κάτι μη-Coldplay, με τα πολύ μικρά ηλεκτρονικά δείγματα που εξελίσσονται προς το τέλος της παραγωγής και τα «ακαταλαβίστικα» σε πρώτη φάση vocals που προσπαθούν να σου περάσουν ένα πιο ατμοσφαιρικό «vibe».
Σε αρκετά σημεία του CD νιώθεις ότι η μπάντα κρατάει σφιχτά τα «χαλινάρια» των ενορχηστρώσεών τους, για να μην ξεφύγει εντελώς ο καλλιτεχνικός τους προσανατολισμός, ίσως λίγο περισσότερο απ’ ότι θα’ πρεπε. Θεωρώ ότι το «A Sky Full Of Stars», ένα τραγούδι που είναι περισσότερο Avicii απ’ ότι Coldplay, δείχνει ότι θα μπορούσαν να υπάρξουν περισσότερες τέτοιες στιγμές, ανεβάζοντας το «Ghost Stories» ένα επίπεδο πιο πάνω.
Φυσικά και δεν παραβλέπω το γεγονός ότι το συγκεκριμένο κομμάτι τοποθετήθηκε σ’ ένα βασικό σημείο του δίσκου, διαμορφώνοντας την αίσθηση ότι πρόκειται για την κλιμάκωση ολόκληρου του δίσκου, μετά από ένα λίγο πιο πεσιμιστικό 30λεπτο. Τώρα το κατά πόσο τον επηρέασε τον Chris Martin ο χωρισμός με την Gwyneth Paltrow και αν με την θεματολογία των συναισθημάτων και του χαμένου έρωτα κτλ αναφέρεται σε αυτή την φάση της ζωής του, αυτό είναι ένα θέμα που θα το αναλύσουν τα πιο… gossip ΜΜΕ.
Από πλευράς ηχητικής αλλά και γενικότερα σαν concept, το «Ghost Stories» αναζωπύρωσε ένα κομμάτι από το χαμένο μου ενδιαφέρον για την μπάντα μετά το «Mylo Xyloto» (το οποίο ήταν μια χαρά, δεν είχα κάποιο μεγάλο πρόβλημα μαζί του). Η προσθήκη κάποιων νέων στοιχείων φρεσκάρισε λίγο τον ήχο τους, μία κίνηση την οποία την περίμενα αρκετά χρόνια πριν, μετά την κυκλοφορία του «X & Y». Εκείνη την εποχή πίστευα ότι θα «κολλούσε» πολύ όμορφα μία ανάλογη δισκογραφική απόπειρα ως το επόμενο βήμα.
Το νέο LP των Coldplay δεν είχε τις πολύ μεγάλες στιγμές που θα θέλανε κάποιοι fans και σίγουρα χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να σε τραβήξει στο ρυθμό του. Αν υπάρχει όμως όρεξη και χρόνος για να αφιερώσει κανείς πολλαπλές ακροάσεις στο «Ghost Stories», θεωρώ ότι θα εκτιμήσει τα δυνατά του σημεία παραβλέποντας τις όποιες αδυναμίες έχει σαν ολοκληρωμένο project.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Magic», «Another’s Arms», «A Sky Full of Stars»
Tracklist:
01 Always In My Head
02 Magic
03 Ink
04 True Love (bass drum, co-prod. Timbaland)
05 Midnight
06 Another’s Arms
07 Oceans
08 A Sky Full of Stars (keyboards, co-prod. Avicii)
09 O
No Comment! Be the first one.