Δισκοκριτικές Ματιές: Juvenile, Paul Wall, Talib Kweli, B.o.B & Twista
Paul Wall – #Checkseason
Με αυτό εδώ το κείμενο ανακοινώνω την απόφασή μου να μην ξανασχοληθώ ποτέ με τον Paul Wall ως rapper και γενικότερα με τις επόμενες ολοκληρωμένες δουλειές του. Σίγουρα ανήκω σ’ εκείνους που έκαναν υπερβολική υπομονή σ’ ότι αφορά τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη, αλλά με το «#Checkseason» απογοητεύει και τον πιο hardcore fan του είδους. Ο άλλοτε σούπερ πετυχημένος καλλιτέχνης έχει χάσει το μαγικό ραβδάκι του εδώ και αρκετά χρόνια και πλέον αναλώνεται στην ανακατασκευή ενός concept που έχει «πεθάνει» εδώ και πολύ καιρό. Ίδιο ύφος, ίδια lines και παραγωγές που κρίνονται στην καλύτερη μέτριες και όλα αυτά εν έτει 2013 (μιας και κυκλοφόρησε τον περασμένο Δεκέμβριο). Συνήθως όταν λέω ότι ένας καλλιτέχνης δεν άλλαξε το στυλ του θέλω ουσιαστικά να εστιάσω τον προσοχή μου σε κάτι θετικό πάνω σε αυτή την παρατήρηση, αλλά στην περίπτωση του Paul Wall κυριολεκτώ όταν λέω ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα. Κομμάτια όπως «My Lac On Vogues», «F.A.F», «Countin Franklins» αμφιβάλω αν θα γινόντουσαν επιτυχία το 2004 και πόσο μάλλον τώρα και γενικά δεν θα έπρεπε να ακούς ένα C-Class Houston-made album αυτή την περίοδο. Aν έπρεπε να βρω κάτι θετικό στον έκτο κατά σειρά δίσκο του 32χρονου MC, θα ήταν τα παρακάτω τρία πράγματα: 1) Η θετική παρουσία από Stunna Bam στο «That Check» 2) Τα «γκομενάκια» στο video clip του «My Lac On Vogues» 3) Οι αναμνήσεις που μου ήρθαν στο μυαλό όταν επέλεξα μετά από αυτή την… τρομακτική ακρόαση να θυμηθώ τα παλιά, καλά κομμάτια της Swishahouse…
Βαθμολoγία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «My Lac On Vogues», «That Check», «Too Busy Gettin Paid»
Tracklist:
01. Gwopanese (feat. Young Dolph)
02. F.A.F.
03. My Lac On Vogues
04. Po Up
05. Check Out My Feet (feat. Lil Keke)
06. That Check (feat. Stunna Bam)
07. Countin Franklins
08. Too Busy Gettin Paid (feat. Slim Thug)
09. Gettin Tho’d (feat. Kid Ink)
10. Stop Playin Wit Drank (feat. Killa Kyleon)
11. Wake Up, Get Money
.
Juvenile – The Fundamentals
Και εδώ μιλάμε για μία «τιτανοτεράστια» απογοήτευση, αν και πρόκειται για έναν MC με πτωτική πορεία εδώ και πέντε χρόνια τουλάχιστον. Η λειψανδρία σε ενδιαφέρουσες συμμετοχές αντικατοπτρίζει ουσιαστικά και το ανύπαρκτο καλλιτεχνικό πλάνο που υπάρχει στο «The Fundamentals». Βάλε εκεί στα γρήγορα μερικά beatάκια, βάλε τα δύο πιο γνωστά feats στο opener του δίσκου (Young Jeezy και Yo Gotti) και κάπως θα γίνει η δουλειά μωρέ. Έτσι δεν είναι?
Όχι, τουλάχιστον όχι εφόσον μιλάμε για μία από τις πιο γνωστές φιγούρες του Αμερικανικού Νότου στα 90s και 00s. Σίγουρα δεν περίμενα να γίνει ένα μεγάλο μπαμ τύπου «400 Degreez» αλλά ένα «Reality Check», ένα «Cocky & Confident» (link) θα μπορούσε να το παρουσιάσει μετά από τόσα χρόνια στο κουρμπέτι. Θα μου πει βέβαια κάποιος, όταν έχεις περάσει ένα προσωπικό δράμα το 2008 (link), που να έχεις το καθαρό μυαλό για raps και φρέσκα tracks. Σύμφωνοι, και πώς να διαφωνήσει κανείς άλλωστε με αυτό το πράγμα, αλλά ένας δίσκος με μία τόσο άχρωμη αισθητική, κουραστικά raps και ερωτικές ατακούλες που είναι περισσότερο ντροπιαστικές παρά «έξυπνες» («This Is Your Song»), είναι κρίμα να υπάρχει σαν τελικό αποτέλεσμα στην δισκογραφία του Juvenile. Όσο για τον γιο του τον Young Juve και την παρουσία του στο «Let Em’ Know»…. Ας μην την σχολιάσω καλύτερα, πάμε παρακάτω.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Pay The Rent», «Super High»
Tracklist:
01. Pay The Rent (feat. Young Jeezy and Yo Gotti)
02. Close Around
03. Cradle 2 The Grave
04. Kill Kill (feat. The Flame Game)
05. Let ‘Em Know (feat. Young Juve and S-80)
06. All Over
07. Livewire
08. Super High
09. Tales From The Hood
10. This Is Your Song (feat. S-80)
.
B.o.B. – Underground Luxury
«Τι έγινε ρε παιδιά?» που έλεγε και ο Σπύρος Παπαδόπουλος στους Απαράδεκτους. Ο B.o.B ήταν «πρώτη μούρη» κάποτε όχι μόνο στα charts, αλλά και στους κριτικούς, bloggers, fans και πάει λέγοντας. Μέσα σε λίγα χρόνια, έπεσε από το θετικότατο «B.o.B Presents: The Adventures of Bobby Ray» στο μετριότατο «Underground Luxury». Ακούγοντας τον δίσκο αρκετές εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του, σκεφτόμουν «λογικό να μην πουλήσει καθόλου αυτό το CD». O Bruno Mars «αντικαταστάθηκε» με την Priscilla Renea, τα «So Good» και «Airplanes» έγιναν «John Doe» και «Ready» και γενικότερα νιώθεις σαν ακροατής ότι ο πήχης έχει πέσει. Δεν ξέρω αν φταίνε οι παραγωγοί που αν και γνωστοί (Dj Toomp, Dj Mustard, Detail) δεν κατάφεραν να βοηθήσουν τον B.o.B με τις παραγωγές του ή αν έγινε το αντίστροφο, δηλαδή ήταν ντεφορμέ ο «παραγωγός» B.o.B και πήρε και τους υπόλοιπους η μπάλα. Αλλά εδώ πέρα έχουμε να κάνουμε μ’ έναν mainstream Hip-Hop δίσκο που αποτελείται από «δεύτερα» singles και από έναν MC που αγγίζει πολλές φορές επίπεδα μέτριου pop-rap. Δεν είναι τραγικός ή κάκιστος, αλλά αρκετά αδιάφορος. Ίσως πιο αδιάφορος από ποτέ. Κάνοντας στο μυαλό μου μία άτυπη και γρήγορη σύγκριση με το πρόσφατο release του Kid Ink (link) κατάλαβα ακόμα πιο πολύ το πρόβλημα που υπήρχε στο «Underground Luxury» σ’ ότι αφορά την έλλειψη ποιότητας ώστε να γίνει ένα breakthrough hit. Με αυτά και με αυτά, φτάσαμε στον τρίτο προσωπικό δίσκο ενός καλλιτέχνη που είχε τεράστια hits στο παρελθόν τον οποίο δίσκο όμως αμφιβάλω αν θα τον θυμάται κανείς σε μερικούς μήνες από τώρα….
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Ready», «HeadBand», «We Still In This Bitch»
Tracklist:
01. All I Want
02. One Day
03. Paper Route
04. Ready (feat. Future)
05. Throwback (feat. Chris Brown)
06. Back Me Up
07. Coastline
08. Wide Open (feat. Ester Dean)
09. FlyMuthaFucka
10. HeadBand (feat. 2 Chainz)
11. John Doe (feat. Priscilla)
12. Cranberry Moonwalk (feat. Mike Fresh)
13. Nobody Told Me
14. Forever (feat. Playboy Tre)
15. We Still In This Bitch (feat. T.I. Juicy J)
.
Twista – Back to the Basics EP
Όταν δεν υπάρχει τίποτα να ακούσεις επειδή δεν κινείται και τίποτα στην μουσική βιομηχανία, κάνεις λάθη όπως το «Back To The Basics». Οκ, δεν είναι τόσο κακό, αλλά είναι αρκετά μέτριο. Για να μην παρεξηγηθώ, φυσικά και δεν περίμενα πολλά από ένα EP που βγήκε στα γρήγορα και μάλιστα από τον Twista. Ένας κατά τα άλλα υπεραγαπημένος rapper, αλλά που τις τελευταίες σεζόν δυσκολεύεται αρκετά δισκογραφικά. Στα επτά κομμάτια που παρουσιάζει καταφέρνει τουλάχιστον να θέσει τον εαυτό του στο επίκεντρο του project, αν και εδώ που τα λέμε δεν είχε και ιδιαίτερα σκληρό ανταγωνισμό με τέτοιες συμμετοχές και τέτοιες παραγωγές. Πιο σκοτεινές και βαριές απ’ ότι μας είχε συνηθίσει στο παρελθόν και στις major label εμφανίσεις του, αλλά και πολύ πιο πεζές και χωρίς ιδιαίτερη φαντασία. Στo «Back to the Basics EP» δίνεται όντως μεγαλύτερη προσοχή στις ρίμες και στο MCing απ’ ότι παλιότερα και αυτό ίσως αφήνει κάποιες ελπίδες για το «Dark Horse», τον επόμενο μεγάλο δίσκο του, ο οποίος έχει ήδη καθυστερήσει σημαντικά. Θα χρειαστούν σίγουρα όμως καλύτερες παραγωγές και ένας πιο ορεξάτος και πεινασμένος Twista για να θυμηθούμε όλοι μας τα παλιά, αλλά με φρέσκια συνταγή.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Intro/Freestyle», «Ferocious», Beast»
Tracklist:
01. Intro/Freestyle
02. Ferocious
03. Just Like That (feat. Dra Day)
04. Beast
05. Put It Down
06. Swagga Like a Dopeboy
07. Want My Love (feat. DJ Victoriouz)
.
Talib Kweli – Gravitas
Ααχ, επιτέλους κάτι ΚΑΛΌ! Δεν ήθελα να αφιερώσω τόσες γραμμές μονάχα σε μέτριους και απογοητευτικούς δίσκους, οπότε σκέφτηκα ότι η προσθήκη του «Gravitas», του τελευταίου δίσκου του Talib Kweli είναι ότι πρέπει για να κλείσω λίγο πιο θετικά τις πρώτες «Δισκογραφικές Ματιές» της σεζόν. Το album φυσικά και δεν θα μπορούσε να απογοητεύσει από την στιγμή που έχει αυτόν τον άνθρωπο ως βασικό MC. Παρ’ ότι τα τελευταία του δύο CDs δεν τα λες και … classics, ήταν γεμάτα με θετικούς, πολύπλοκους και όμορφους στίχους και φυσικά αυτό το πράγμα συνεχίστηκε και σε αυτό το project. Tα πάντα ξεκινούν αρκετά δυνατά με το «Inner Monologue» «κράζοντας» με το γάντι την τωρινή κατάσταση καινούργιων rappers και μπαίνοντας στο πρώτο μισό του δίσκου το οποίο ικανοποιεί και στον μουσικό τομέα. Ο τομέας που ουσιαστικά κρίνει κατά έναν σημαντικό βαθμό και το τελικό αποτέλεσμα του δίσκου μιας και κατά την άποψη του «Gravitas» έχει δύο πρόσωπα.
Το πρώτο όπως είπα και πιο πριν, δημιουργεί μία καλή εναλλαγή ανάμεσα στα raps και στα beats των Talib Kweli, Lord Quest και Oh No. Σου μένουν στο μυαλό χωρίς να αφαιρούν την ουσία των λέξεων του κεντρικού μας ήρωα και προσθέτουν το απαραίτητο συναίσθημα για να ξαναπατήσεις το play button. Δυστυχώς, δεν υπάρχει κάτι εδώ πέρα που να το κατατάσσει στις καλύτερες δουλειές του Talib και αυτό ίσως να απογοητεύσει τους πολύ απαιτητικούς ακροατές και fans του είδους. Άλλωστε, ακριβώς επειδή μιλάμε για μία πολύ μεγάλη καριέρα (το οποίο μας το υπενθυμίζει σε κομμάτια όπως το «Rare Portraits»), οι άνθρωποι που θα ασχοληθούν με την συγκεκριμένη δουλειά ψάχνουν για μία ιδιαίτερα ποιοτική μουσική.
Και ως ένα σημείο θα βρούνε αρκετό υλικό που θα τους μείνει για αρκετό καιρό στην tracklist, απλώς το δεύτερο μισό του «Gravitas» μπλέκεται λίγο με άνευ ουσίας ήχους («The Wormhole», «What’s Real») που συνήθως «σώνονται» ως έναν βαθμό από τον rapper ή τα έξυπνα hooks. Ο Talib Kweli δεν καταφέρνει να μας αφήσει με ανοιχτό το στόμα, αλλά μας προσφέρει άλλον έναν δίσκο με περισσότερη ουσία σε σχέση με πάρα πολλά άλλα albums συναδέλφων του. Και νομίζω ότι τα προηγούμενα παραδείγματα που περιέγραψα πιο πάνω επιβεβαιώνουν κατά κάποιον τρόπο αυτό που λέω σε αυτό το σημείο του άρθρου.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «State of Grace», «Violations», «Rare Portraits», «New Leaders», «Art Imitates Life»
Tracklist:
01 Inner Monologue (prod. by Khrysis)
02 Demonology (feat. Gary Clark Jr.) (prod. by Lord Quest)
03 State of Grace (feat. Abby Dobson) (prod. by Lord Quest)
04 Violations (feat. Raekwon) (prod. by Thaddeus Dixon)
05 Rare Portraits (prod. by Oh No)
06 New Leaders (feat. UnderAchievers) (prod. by Statik Selektah)
07 The Wormhole (prod. by OhNo)
08 What’s Real (feat. RES) (prod. by Rich Kidd)
09 Art Imitates Life (feat. Black Thought, Rah Digga & ALBe. Back) (prod. by OhNo)
10 Lover’s Peak (prod. by 6th Sense)
11 Colors of You (feat. Mike Posner) (prod. by J Dilla)
No Comment! Be the first one.