Κοίτα να δεις που ο Kid Ink έγινε δυνατό όνομα… Βέβαια, για να τα λέμε όλα, ο 27χρονος κατάφερε με αργά και σταθερά βήματα να ανεβάσει αισθητά τις μετοχές του. Έχει καταφέρει να προωθήσει τα κομμάτια του και εκτός Αμερικής, με πιο πρόσφατο παράδειγμα το video clip του «Show Me» μαζί με τον Chris Brown το οποίο μαζεύει τηλεοπτικό airplay ακόμη και στα δικά μας μουσικά κανάλια!
O Kid Ink δεν με κέρδισε ποτέ με τον λυρισμό του, παρ’ όλο που δεν τον λες σε καμία περίπτωση κακό ως MC. Το θέμα είναι να ξέρεις σαν ακροατής από πριν το τι θα συναντήσεις στις δισκογραφικές δουλειές του, ώστε να μην βρεθείς αγκαλιά με κάποια δυσάρεστη έκπληξη. Αν περιμένεις hardcorίλα και σκοτεινά beats μέσα από μία underground οπτική, καλύτερα να σταματήσεις σε ακριβώς αυτό το σημείο με την ανάγνωση αυτού του άρθρου. Το album δεν απευθύνεται σε εσένα φίλε αναγνώστη.
Ο συγκεκριμένος rapper ακολουθεί τα standarts των Wiz Khalifa και Tyga, χωρίς να ντρέπεται να αναμειχθεί με τον πιο Pop ήχο. Δεν μιλάω για pop-raps τύπου Flo Rida (είπαμε, πρόκειται για κανονικό rapper), αναφέρομαι περισσότερο στον ανάλαφρο urban ήχο που δανείζεται από την mainstream σκηνή τα καλά της στοιχεία. Ξεκινώντας από αυτή την βάση λοιπόν, ο Kid Ink συνεχίζει την θεματολογία γύρω από τις γυναίκες και τα «πάμπολλα γκομενάκια», με κατά διαστήματα έξυπνο wordplay που δεν σε αφήνει να βαρεθείς.
Η πραγματική δύναμη του «My Own Lane» δεν είναι η σχετικά καλή απόδοση του 27χρονου στο μικρόφωνο ή οι πιασάρικες αλλαγές που κάνει στο flow του ανά μικρά διαστήματα («The Movement»). Άποψη μου είναι, ότι ο συνδυασμός των παραγωγών, της θεματολογίας και του τρόπου με τον οποίο εκφράζεται, όλα αυτά μαζί, αποτελούν το κλειδί της υπόθεσης. Ο δίσκος ακούγεται πάρα πολύ ευχάριστα, ακόμα και όταν πέφτεις πάνω στα χιλιοπαιγμένα snap-beats τύπου «Rollin’».
Οι DJ Mustard, Danja, The Runners, The Futuristics, Cardiak και γενικότερα όσοι ενεπλάκησαν στην δημιουργία μουσικών παραγωγών, κατάφεραν και προσέφεραν «χρυσάφι» αναλογικά με τον στόχο που είχε στο μυαλό του ο βασικός ερμηνευτής. Δεν του έδωσαν έναν mainstream ήχο που έχει ως μοναδικό στόχο να κάνει το μπαμ στα Pop charts, αλλά τραγούδια που θέλουν να δημιουργήσουν ένα καλαίσθητο Hip-Hop-Pop sound, που δεν θα σου θυμίζουν απαραίτητα αυτά που έκαναν οι συνάδελφοι σου στο παρελθόν ή τουλάχιστον δεν θα αποτελούν κακές copιες και απλοποιημένες προσπάθειες για να εισχωρήσει με το ζόρι το όνομα Kid Ink στο ραδιόφωνο.
Δεν χρειάζεται ένα δεύτερο «My Last» ή τριτοτέταρτa «Molly» και «Faded» για να κάνεις επιτυχία, μπορείς να προσπαθήσεις να φτιάξεις το δικό σου brand name σε αυτήν την σκηνή με έναν «ανθρώπινο» ήχο. Κατά την προσωπική μου άποψη, το «My Own Lane» ήταν πιο διασκεδαστικό από τα «Rolling Papers» και «Careless World». Μπορεί να μην είχε το δικό του «Black & Yellow» ή «Rack City», αλλά ενδεχομένως αυτό και να λειτούργησε ευεργετικά για το album. Και τις συγκρίσεις δεν τις κάνω τυχαία, με αυτόν τον τρόπο θέλω να παρουσιάσω το που ακριβώς κινείται το καλλιτεχνικό προφίλ του Ink.
Η standart έκδοση του δίσκου δείχνει πιο στιβαρή απ’ ότι η «υπερβολική» deluxe editon. Έχει τα τρία-τέσσερα πολύ καλά radio singles («Show Me», «Tatto of My Name», «No Miracles») , δυο-τρεις προσπάθειες που θα πάνε καλά στα clubs («Iz U Down», «Rollin») και ένα-δυο πιο «σοβαρά» κομμάτια όπως π.χ. η συνεργασία του με τον Pusha T στο «Murda» η οποία δεν ακούγεται «εξωγήινη» μέσα σε αυτό το «περιβάλλον». Κάποιες προσπάθειες θα μπορούσαν να’ναι καλύτερες σ’ ότι αφορά το τελικό αποτέλεσμα και κάποια ρεφρέν θα μπορούσαν να’ ναι λίγο πιο… βαρβάτα (το «Hello World» θα μπορούσαν να το τραγουδήσουν οι One Direction), αλλά αυτά τα πράγματα τα περιμένεις από τέτοιου είδους κυκλοφορίες.
Αν ψάχνετε ένα καλό Hip-Hop LP με καθαρά mainstream προοπτικές, αυτή η κυκλοφορία θα σας αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις. Αν δεν σας φτάνουν τα 13 κομμάτια, μπορείτε να ρίξετε μια ακρόαση και στην ενισχυμένη deluxe έκδοση που συμπεριλαμβάνει υλικό από το περσινό του EP, αλλά κάπου εκεί αρχίζει και «κουράζει» το πράγμα παρ’οτι δεν έχει κακά τραγούδια.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «The Movement», «Show Me», «Murda», «No Miracles»
Tracklist:
01. Hello World
02. The Movement
03. Show Me (feat. Chris Brown)
04. Iz U Down (feat. Tyga)
05. We Just Came To Party (feat. August Alsina)
06. Main Chick (feat. Chris Brown)
07. No Option (feat. King Los)
08. Murda (feat. Pusha T)
09. Rollin’
10. Tattoo Of My Name
11. No Miracles (feat. Elle Varner & Mgk)
12. I Don’t Care (feat. Maejor Ali)
13. More Than A King
Deluxe Edition:
14. Star Player
15. My System
16. Money And The Power
17. Bad Ass (feat. Meek Mill & Wale)
18. Bossin’ Up (feat. A$Ap Ferg & French Montana)
No Comment! Be the first one.