Αν θέλετε να ακούσετε οπωσδήποτε κάτι που να θυμίζει τον παλιό παλιό Kanye West μπορείτε να κατεβάσετε το «Bound 2» και να σταματήσετε κάπου εδώ να διαβάζετε αυτή την κριτική. Το «Yeezus» μας συστήνει τον πιο «επαναστατικό» Kanye των τελευταίων ετών. Έναν Kanye West που αποφάσισε να πάρει πολύ μεγαλύτερα ρίσκα απ’ ότι στα γνωστά του και πετυχημένα albums, θυμίζοντας λίγο την ιστορία με το «808’s & Heartbreaks».
Ήθελε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό και αυτό θέλει να στο μεταφέρει με το καλημέρα. To «On Sight» λανσάρει ένα ηλεκτρονικό, επιθετικό, (βρώμικο) ύφος το οποίο δείχνει ότι η πολύ παρέα με τους Daft Punk τον επηρέασε θετικά. Κάποιοι βέβαια θα παραξενευτούν αρκετά από τους ήχους του πρώτου 20λεπτου και αν δεν σας άρεσαν οι διαρροές των προηγούμενων εβδομάδων, ενδεχομένως να σιχτιρίζετε την ώρα και την στιγμή που αυτοί οι τρεις ξεκίνησαν να κάνουν παρέα.
Μην νομίζετε, κι εγώ δεν είμαι ιδιαίτερος fan των παραγωγών τύπου «I Am A God» όταν έχουν τον Kanye West ως βασικό ερμηνευτή. Υπάρχει όμως κάτι πολύ δυνατό σε αυτά τα κομμάτια, μία ιδιαίτερη ενέργεια που γούσταρα πολύ και η οποία σου αποδεικνύει ότι ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης την «ψάχνει» συνέχεια. Άλλωστε μιλάμε για έναν καταιγισμό από samples που άμα κάτσεις και ψάξεις λίγο τι και πώς παίζει με τις συγκεκριμένες περιπτώσεις, δεν γίνεται να μην εντυπωσιαστείς έστω και λίγο ακόμα και από το πρώτο (δυσβάσταχτο) μέρος του «Yeezus».
Είναι άλλωστε και το ύφος που οι περισσότεροι ξένοι κριτικοί εκθειάζουν τις τελευταίες ώρες. Μου άρεσε επίσης, που ένας τόσο πετυχημένος rapper καταπιάστηκε θεματολογικά με το «New Slaves». Το αν είναι υποκριτικό΄το όλο θέμα από πλευράς Kanye δεν πρόκειται να το σχολιάσω ούτε για πλάκα. Δεν γίνεται να γκρινιάζουμε όταν καλλιτέχνες τέτοιου βεληνεκούς σνομπάρουν τα πιο «σοβαρά θέματα» και όταν αποφασίσουν να ασχοληθούν μαζί τους να τους κράζουμε επειδή το έκαναν. Δεν έχει λογική αυτό το πράγμα…
Οπότε ναι, πιστεύω ότι σ’ όσους αρέσει το ερμηνευτικό στυλ του, θα «νιώσουν» σχεδόν όλους τους στίχους του ακόμα και αν δεν είναι όλοι διαμάντια. Ο Kanye West δεν είναι ο καλύτερος MC του πλανήτη, δεν μπαίνει ούτε καν στην πρώτη δεκάδα, αλλά είναι ένας πανέξυπνος στιχουργός που ξέρει τον τρόπο για να διασκεδάζει τον ακροατή του. Καταφέρνει να κάνει τον πιο απαιτητικό hip-hop-fan να κλείνει τα μάτια όταν εμφανίζονται κάποιες ερμηνευτικές αδυναμίες, γιατί σαν ακροατής ακούς έναν πολύ ειλικρινή και ανοιχτό (μουσικά) τραγουδιστή.
Στα «Hold My Liquor» και «Send It Up» συμπεριέλαβε τους King Louie (!) και Chief Keef (!!) και τα αποτελέσματα ήταν πολύ καλά. Δύο εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους ηχητικοί προσανατολισμοί, δύο συμμετοχές-έκπληξη και όμως κατάφερε και το έδεσε με πολύ σωστό τρόπο στο «Yeezus». Για όσους γνωρίζουν τα συγκεκριμένα παλικάρια, αυτό από μόνο του θα μπορούσε να κατατάξει το όλο εγχείρημα ως ένα τεράστιο επίτευγμα
Το «Yeezus» προσφέρει μία πολύ μεγάλη γκάμα σε μουσικές και ηχητικά στυλ τα οποία παραμένουν όλα μεταξύ τους πολύ κοντά. Το φοβερό «Blood On My Leaves» θα μπορούσε να βρίσκεται σε παλιότερο δίσκο, αλλά το ύφος από τα samples και η δουλειά που έπεσε στον παραγωγικό τομέα το κάνουν να δείχνει απαραίτητο σ’ ένα περιβάλλον που μας συστήθηκε μ’ ένα electro-dub-industrial πρόσωπο…
Ο Kanye West θα βρει όμως τον τρόπο να φέρει το πιανάκι του, θα βρει τον χώρο για το βαρύ μπάσο και την συνεργασία με τον Kid Cudi («Guilt Trip») και γενικότερα έχω αρχίσει να πιστεύω πλέον ότι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να κάνει τα πάντα. Μας συστήθηκε το 2004 ως σόλο καλλιτέχνης, έφερε τα πάνω κάτω δισκογραφικά το 2005, τίναξε την μπάνκα των charts το 2007, πήρε τα ρίσκα του, νίκησε κατά κράτος τον ανταγωνισμό με το πιο safe (αλλά και μαγικό) «My Beautiful Darktwisted Fantasy» και το 2013 ήρθε με κάτι εντελώς διαφορετικό και έκλεψε (ξανά) την παράσταση.
Στην τελική, ακριβώς επειδή εμένα δεν με άγγιξαν όλα τα τραγούδια όπως θα αγγίξουν άλλα άτομα που περιμένουν μεγάλα ρίσκα, το album δεν μπόρεσα να το λατρέψω όπως την προηγούμενη του κυκλοφορία. Όταν έχει ένα τόσο μικρό tracklist ο δίσκος και μέσα σε αυτή εμφανίζονται δυο-τρία κομμάτια που δεν σε ξετρέλαναν καθαρά λόγω γούστου, είναι πολύ δύσκολο να τον θεωρήσεις classic, super, αψεγάδιαστο ή έστω πολύ καλό
Και νομίζω ότι αυτό το γνώριζε ο ίδιος ο Kanye West κυκλοφορώντας το πιο ενδιαφέρων CD του 2013. Ότι δηλαδή θα υπάρξουν κάποιοι που τον παρακολουθούν πολλά χρόνια και που δεν θα βρουν άμεσα πρόσβαση στο νέο του project. Έτσι τουλάχιστον κατάλαβα ακούγοντας τον επίλογο που «έγραψε» ο ίδιος του με το «Bound 2» το οποίο με έκανε να φαντάζομαι ότι μου έκλεισε φιλικά το μάτι κρατώντας την χαρακτηριστική του «τσαντούλα»…
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «New Slaves», «Hold My Liquor», «Blood On The Leaves», «Bound 2»
Tracklist:
01. On Sight (Produced by Daft Punk) [Malik Yusef, Rhymefest]
02. Black Skinhead (Produced by Daft Punk) [CyHi The Prynce, Lupe Fiasco, Malik Yusef]
03. I Am A God (Featuring God) (Produced by Daft Punk) [Hudson Mohawke, Justin Vernon, Malik Yusef, Rhymefest]
04. New Slaves (Featuring Frank Ocean) (Malik Yusef, Rhymefest)
05. Hold My Liquor (Feat. Chief Keef & Justin Vernon) [Alejandro Ghersi, Malik Yusef, Rhymefest]
06. I’m In It (Feat. Travis Scott) [Justin Vernon, Malik Yusef]
07. Blood On The Leaves [Hudson Mohawke, Tony Williams]
08. Guilt Trip (Feat. Kid Cudi) (Produced by S1)
09. Send It Up (Feat. King L) [Alejandro Ghersi, Daft Punk, Gesaffelstein]
10. Bound 2 (Feat. Charlie Wilson) [John Legend]
No Comment! Be the first one.