Δεν μπορώ να κρύψω την χαρά μου! Οι Daft Punk επέστρεψαν δισκογραφικά και όχι όπως όπως! Το «Random Access Memories» κατάφερε τους τελευταίους δυο μήνες να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον ολόκληρου του μουσικού κόσμου. Αν εντυπωσιαστήκαμε από το hype που δημιούργησε ο Justin Timberlake ένα μήνα πριν την κυκλοφορία του πρόσφατου δίσκου του, τι να πούμε γι’ αυτή την περίπτωση?
Το «Get Lucky» τράβηξε όλα τα φλας πάνω του και μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί ήδη ως το single της χρονιάς! To γαλλικό δίδυμο είχε δημιουργήσει με τα δύο (σχεδόν) κλασικά LPs «Homework» και «Discovery» ένα «θρυλικό» status στις τάξεις της ηλεκτρονικής σκηνής.
Σκεφτείτε όμως για πόσα χρόνια απουσίας μιλάμε…Τα 1997 και 2001 ήταν οι χρυσές χρονιές τους, και το 2005 ακολούθησε το πιο αδύναμο «Human After All». Μιλάμε για ένα τεράστιο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την φετινή κυκλοφορία τους, στο οποίο μάλιστα υπήρξε και ένα release που δεν ικανοποίησε απόλυτα. Σε αυτό το διάστημα έχουν αλλάξει τόσα πολλά σε αυτόν τον χώρο, και ειδικά στο δικό τους μουσικό genre, που πραγματικά με κάνει να αναρωτιέμαι πώς τα κατάφεραν και έστρεψαν ολόκληρη την προσοχή του κόσμου στο αυτό το CD.
Είναι ο ήχος του βασικού single που σε προϊδεάζει για το τι θα ακολουθήσει. Δεν βγαίνει άλλωστε κάθε μέρα ένα τόσο funky κομμάτι από ένα ηλεκτρονικό μουσικό δίδυμο το οποίο συνεργάζεται μάλιστα με τον Pharrell Williams και τον Nile Rodgers (!). Ένα περίεργο team, μ’ ένα απρόβλεπτο κομμάτι.
To ίδιο απρόβλεπτο είναι και το album. Όσοι περιμένατε την αναβίωση της Funk και της Disco, πρέπει να φρενάρετε λίγο με τις απαιτήσεις σας. Όσοι περιμένατε ένα «blast from the past» και επιστροφή στον ηλεκτρονικό ήχο του 2001 πρέπει ούτως η άλλως να έχετε καταλάβει εδώ και καιρό ότι δεν πρόκειται να ακούσετε κάτι τέτοιο.
Το «Random Access Memories» ξεκινάει με μία δυναμική κιθάρα και μια funkadelic αισθητική η οποία συνοδεύεται από τις χαρακτηριστικές ρομποτικές φωνές που είχαμε αγαπήσει. Είπαμε, μπορεί να μην υπάρχει άμεση επαφή με τις προδεκα(πεντα)ετίας κυκλοφορίες τους, αλλά κάποια πράγματα δεν γίνονται να λείψουν.
Η συνέχεια εξελίσσεται σε κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον και πλούσιο. Ενώ πάνε να σε χαλαρώσουν με το «The Game of Love» (θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως μία ωδή στο «Something About Us»), έρχεται αυτό το μικρό έπος του «Giorgio by Moroder». Μία εννιάλεπτη ηχητική πανδαισία με «storytelling» από τον ίδιο τον Giorgio Moroder (σε περίπτωση που δεν σας λέει κάτι με την πρώτη: en.wikipedia.org/GiorgioMoroder)!
Το συγκεκριμένο κομμάτι αντιπροσωπεύει κατά κάποιον τρόπο ολόκληρο τον προσανατολισμό του δίσκου. Υπάρχουν πάρα πολλές ιδέες και επιρροές από διαφορετικά μουσικά είδη σε αυτά τα 77 λεπτά. Αυτός ο πλουραλισμός δεν φέρνει πάντα την άνοιξη και σίγουρα αν είχαν κρατήσει κάποια πράγματα λίγο πιο απλά, το τελικό αποτέλεσμα ενδεχομένως να άγγιζε την τελειότητα των πρώτων δύο δισκογραφικών επιλογών τους.
Από την άλλη, είναι άδικο να το συγκρίνεις με αυτές τις δύο δουλειές, γιατί προσωπικά θεωρώ ότι στο «Random Access Memories» έχουν πάρει πολύ μεγαλύτερα ρίσκα σαν καλλιτέχνες. Το εγχείρημα να πετύχεις σε mainstream επίπεδο με τραγούδια σαν τα «Beyond», «Within» και «Doin’ It Right» θέλει …. «cojones» που έλεγε και μία ψυχή. Ολόκληρο το album σου δίνει από το πρώτο κι όλας λεπτό την εντύπωση ότι οι δημιουργοί του ήθελαν να φτιάξουν κάτι που δεν έχει ΚΑΜΊΑ σχέση με τις προηγούμενες ηχογραφήσεις τους, με παντελώς διαφορετικές ιδέες, οι οποίες πάνε αντίθετα με το ρεύμα που υπάρχει στο μουσικό genre που αντιπροσωπεύουν.
Πράγματι, δεν υπάρχει άλλο track που να έχει το hit potential του «Get Lucky», αλλά η στιγμή που θα ακούς τον τρόπο με τον οποίο φτάνει η «παρουσίαση» του συγκεκριμένου κομματιού κατά την διάρκεια μίας ολοκληρωμένης ακρόασης, είναι μαγική. Το «Touch» λειτουργεί σαν πρόλογος γι’ αυτό το mega hit και δεν σας κρύβω ότι η έκδοση του album μ’ άρεσε περισσότερο από αυτό που άκουγα εδώ και εβδομάδες.
Σίγουρα, το να ακούς τα Daftpunikά-vocals, αμέσως μετά να ακολουθεί η φωνή του Pharell Williams και στα καπάκια να υπάρχουν επιρροές από ένα …musical, είναι περίεργο. Άλλα είναι «ωραία» περίεργο. Είναι πολύ διαφορετικό απ’ αυτά που ακούγαμε μέχρι τώρα την φετινή σεζόν και πιστεύω ακράδαντα ότι σαν δίσκος κάνει την διαφορά.
Είναι ένα album που αντιπροσωπεύει απόλυτα τους Daft Punk, παρ’ όλο που έχει ελάχιστες δημιουργικές ιδέες που ταυτίζονται με το παραγωγικό ιστορικό τους. Και όμως, το στυλ τους είναι εδώ, πιο δημιουργικό από ποτέ. Με τις εκλάμψεις του, με τα θεματάκια που δεν λειτούργησαν τέλεια, με την hitάρα τους, με τα κολλητικά tunes τους, με, με, με….
Οι Γάλλοι δημιουργοί σνομπάρισαν τους υπολογιστές και τα Mac που μας τροφοδοτούν αυτό το διάστημα με επιτυχίες, έπιασαν τα όργανα στα χέρια τους και έβγαλαν έναν ποιοτικό δίσκο για όλο τον κόσμο. Όχι μόνο για τους fans που τους ακολουθούν χρόνια, όχι μόνο για τους «ψαγμένους» hipsters που ηδονίζονται όταν γνωρίζουν έναν καλό δίσκο «μόνο εκείνοι» και ξενερώνουν όταν τον βλέπουν στα charts επειδή θα το ακούν και οι υπόλοιποι, πραγματικά είναι γι’ όλους όσους γουστάρουν την καλή μουσική!
Αν έχετε λοιπόν όρεξη να τους ακολουθήσετε σ’ αυτό το μελωδικό ταξίδι, αγοράστε το «Random Access Memories» με κλειστά τα μάτια για να σας κρατήσει συντροφιά μέχρι την επόμενη μουσική τους απογείωση. Γιατί ακούγοντας τον επίλογο του album, το «Contact», κατάλαβα ότι πολύ σύντομα θα μας καλέσουν ξανά στο αστρόπλοιο τους για ένα νέο και όπως πάντα διαφορετικό δισκογραφικό project…
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Give Life Back to Music», «Giorgio by Moroder», «Instant Crush», «Touch», «Get Lucky»
Tracklist:
1. “Give Life Back to Music” (featuring Nile Rodgers)
2. “The Game of Love”
3. “Giorgio by Moroder” (featuring Giorgio Moroder)
4. “Within” (featuring Chilly Gonzales)
5. “Instant Crush” (featuring Julian Casablancas)
6. “Lose Yourself to Dance” (featuring Pharrell Williams and Nile Rodgers)
7. “Touch” (featuring Paul Williams)
8. “Get Lucky” (featuring Pharrell Williams and Nile Rodgers)
9. “Beyond”
10. “Motherboard”
11. “Fragments of Time” (featuring Todd Edwards)
12. “Doin’ It Right” (featuring Panda Bear)
13. “Contact” (featuring DJ Falcon)
No Comment! Be the first one.