Από την μία γκρινιάζω ότι φέτος δεν είδαμε/ακούσαμε μία πραγματική δισκάρα και από την άλλη με το που γράφω για ένα πραγματικά αξιόλογο project (link), ξεκινάω και ανεβάζω άρθρα για δύο δίσκους που φαίνεται από μακριά ότι θα έχουν αρκετά θέματα. Η αρχή έγινε χθες με τον will.I.Am (link) και σήμερα έρχεται και κολλάει αρκετά… όμορφα η νέα δισκογραφική δουλειά του Snoop Dogg.
Για να είμαι βέβαια δίκαιος, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα, μόνο και μόνο από τους «τίτλους» που συνόδευσαν τον δωδέκατο δίσκο του θρυλικού MC: «Snoop Dogg goes reggea», «O Snoop είναι η μετενσάρκωση του Bob Marley» και πάει λέγοντας. Άντε τώρα να μην πιστέψω ότι το παλικάρι το’ καψε εντελώς στα «γεράματα» και να πεισθώ ότι απ’ όλο αυτό το νταβαντούρι μπορεί να βγει μία σοβαρή δισκογραφική απόπειρα!
Καταρχήν πρέπει να πω ότι το «Reincarnated» δεν μπορεί να το βοηθήσει να ρολάρει σαν LP ο ίδιος ο Snoop. Παρ’ ότι του ταιριάζει (και με το παραπάνω) το χαλαρό αλλά και το ανεβαστικό dancehall υφάκι, ο άνθρωπος δεν έχει καλή φωνή για τραγούδι – τόσο απλά. Εγώ και αρκετοί fans του συγκεκριμένου καλλιτέχνη μπορεί να το ψιλογουστάρουμε όλο αυτό, μόνο και μόνο επειδή τον ακούμε να λέει τα δικά του, αλλά σε γενικές γραμμές δεν βοηθάνε οι φωνητικές του ικανότητες. Δεν χρησιμοποίησα ωτοασπίδες κατά την διάρκεια των ακροάσεων, αλλά σίγουρα προτιμάω άλλους reggea artists γι’ αυτή την δουλειά.
Αυτό φαίνεται αμέσως όταν γίνεται (ασυναίσθητα) μία άμεση σύγκριση ανάμεσα στα μεμονωμένα κομμάτια του album. Σε γενικές γραμμές δεν με ενοχλεί το reggea-style του 41χρονου παρ’ ότι δεν είναι πολύ καλό, όταν όμως τον ακούω να συνδυάζεται με φωνές τύπου Akon («Tired of Running») καταλαβαίνω ότι αυτός θα έπρεπε να είναι ο ένας και μοναδικός τρόπος προσέγγισης του δίσκου. Να πλαισιώνεται από πιασάρικα, αναγνωρίσιμα και σωστά φωνητικά γνωστών προσώπων της mainstream σκηνής για να καλύψει τα αισθητά κενά σημεία αυτής της καλλιτεχνικής αλλαγής.
Κατά τα άλλα, το «Reincarnated» επιλέγει ένα πολύ safe μουσικό περιβάλλον και που και που καλεί όσο το δυνατόν πιο γνωστά ονόματα για να βοηθήσουν στο όλο εγχείρημα. Κάποιες φορές συνεισφέρουν πραγματικά («No Guns Allowed») και άλλες φορές περνάνε εντελώς απαρατήρητα («Ashtrays & Heartbreaks»). Είναι δεδομένο πάντως ότι πρέπει να σου αρέσει έστω και λίγο η (popάτη) Reggea μουσική σκηνή γενικότερα για να μπορέσεις να το απολαύσεις σαν CD.
Και αυτό επειδή δεν προσφέρει κάτι το τρομερό, ούτε θα έλεγα ότι εμπλουτίζει το ηχητικό genre που εκπροσωπεί. Για τους λάτρεις του είδους έχει κάποια τραγούδια που θα τα ακούσουν αρκετά ευχάριστα τις επόμενες εβδομάδες και για τους υπόλοιπους θα βρεθούν τρία-τέσσερα tracks που θα κερδίσουν μία θέση στην καλοκαιρινή tracklist του mp3 player.
Για να μην το κουράζω άλλο, ο Snoop Dogg επιστρέφει μετά από δύο χρόνια με μία μέτρια δουλειά, χωρίς πολλές εκπλήξεις και για καλή μας τύχη με μόνο μία αντικειμενικά τραγική (παραγωγικά κυρίως) στιγμή («Get Away»). Οι τίμιες ενορχηστρώσεις, το status του συγκεκριμένου καλλιτέχνη και κάποιες συμμετοχές κρατάνε το «Reincarnated» σ’ ένα επίπεδο όπου θα αποφύγει σίγουρα το κράξιμο που περίμεναν αρκετοί (σε αυτούς ανήκα κι εγώ) να ακούσει ο έμπειρος rapper με αυτή την «τρελή» επιλογή.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «No Guns Allowed», «Tired of Running», «The Good Good»
Tracklist:
1. Rebel Way
2. Here Comes the King (Feat. Angela Hunte)
3. Lighters Up (Feat. Mavado & Popcaan)
4. So Long (Feat. Angela Hunte)
5. Get Away (Feat. Angela Hunte)
6. No Guns Allowed (Feat Drake & Cori B)
7. Fruit Juice (Feat. Mr. Vegas)
8. Smoke the Weed (Feat. Collie Budz)
9. Tired of Running (Feat. Akon)
10. The Good Good (Feat. Iza)
11. Torn Apart (Feat. Rita Ora)
12. Ashtrays & Heartbreaks (Feat. Miley Cyrus)
Deluxe Edition:
13. Boulevard (Feat. Jahdan Blakkamoore)
14. Remedy (Feat. Busta Rhymes & Chris Brown)
15. La La La
16. Harder Times (Feat. Jahdan Blakkamoore)
No Comment! Be the first one.