Ο T.I. θα μπορούσε να έχει ακόμη μεγαλύτερο status σαν rapper αν ήταν λίγο πιο σταθερός στα singles του και πάνω απ’ όλα πιο προσεκτικός με τον νόμο. Έχω την εντύπωση ότι στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών το κοινό δεν έχει καταλάβει ποτέ του το πραγματικό (mainstream) μέγεθος του συγκεκριμένου MC και οι τελευταίες τρεις-τέσσερις σεζόν σίγουρα του κόστισαν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Το «No Mercy» ήταν σε γενικές γραμμές ένα καλό CD, αλλά του έλειπαν οι στιγμές που θα το προωθούσαν με το παγκόσμιο vibe τύπου «Paper Trail». Το 2010 ήταν η πρώτη φορά που δεν ντεμπουτάρισε στην κορυφή των album charts μετά από έξι χρόνια και σε συνδυασμό με την χλιαρή υποδοχή των singles (με εξαίρεση το «All She Wrote» που είχε τον Eminem, οπότε θα πουλούσε έτσι κι αλλιώς), ο T.I. χρειαζόταν κάτι καλό, ένα δυνατό concept. Και το «Trouble Man» του προσέφερε ακριβώς αυτή την πλατφόρμα.
Το πλάνο έλεγε επιστροφή στα «Trap Muzik» beats και promo singles σαν το «Go Get It», που δεν γίνεται να μην σε «φτιάξει» σαν (southern) hip-hop ακροατή. Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει την σωστή παραγωγή, τα σωστά raps και την σωστή εικόνα για να προωθηθεί το προφίλ του T.I. με σοβαρό τρόπο – έστω και χωρίς charting επιτυχία. Το μοναδικό τραγούδι που πιστεύω ότι θα μπορέσει να τον βοηθήσει σημαντικά στο θέμα airplay, είναι το «Guns and Roses» με την Pink. Παρ’ ότι ακολουθεί πιστά την αρκετά προβλέψιμη φόρμουλα «rapper meets vocalist» και παρ’ ότι δεν έχει την ποιότητα του προπέρσινου «Castle Walls», θεωρώ ότι μ’ ένα clip θα πάει καλά. Δεν είναι «Live Your Life», αλλά κάτι μπορεί να γίνει…
Στις καλές επιλογές του T.I. συνυπολογίζω το γεγονός ότι ήθελε να παίξει μόνος του «μπάλα». Αν εξαιρέσω την θετική συμμετοχή του A$AP Rocky στο «Wildside» και τον εξαιρετικό Akon στο «Wonderful Life», τα υπόλοιπα feats ακροβατούν ανάμεσα στο καλό και στο αδιάφορο. Kανένα απ’ αυτά δεν μπόρεσε να κάνει την μεγάλη διαφορά. Ο Meek Mill προσφέρει το πιο μέτριο/αδιάφορο δικό του verse για φέτος («G Season»), ο Lil Wayne επιλέγει να συμμετάσχει στο χειρότερο τραγούδι του δίσκου («Ball») και οι πιο ποιοτικές συμμετοχές των Cee-Lo Green και Andre 3000 ικανοποιούν αλλά συγχρόνως σε αφήνουν να σκέφτεσαι ότι τους έχεις ακούσει και αλλού, σε μία καλύτερη παράσταση («Letter To My Unborn Child» και «Sixteen» αντίστοιχα). Τέλος, ο R.Kelly είναι αρκετά καλός, απλώς επέλεξε ένα πολύ πιο ομοιόμορφο και καλοδουλεμένο tune σε σχέση με άλλους φιλοξενούμενους.
Εκεί που χαλάει η βασική και τελική εικόνα του όγδοου κατά σειρά προσωπικού δίσκου του T.I., είναι στην συνολική του διάρκεια. Τα 71 λεπτά φαίνονται μετά την τέταρτη και πέμπτη ακρόαση κάπως κουραστικά και κάπου εκεί ξεκινούν τα skips. Δεν υπάρχουν οι παραγωγές να υποστηρίξουν ένα τέτοιο playtime ακόμη και μ’ έναν rapper που δείχνει ανεβασμένος σε τεχνικά και λυρικά θέματα. Η μουσική που στρώνεται σαν χαλί στον T.I. θα ήταν πιο ταιριαστή για ένα πιο γρήγορο CDάκι και ενδεχομένως μία μικρότερη producer list που θα συμπεριλάμβανε τους Dj Toomp, T-Minus και Hit-Boy να ωφελούσε περισσότερο τον ίδιο και την επιστροφή στα παλιά, την οποία φαίνεται ότι επιδιώκει.
Το εξώφυλλο, το πρώτο single και το πρώτο κομμάτι που με καλωσόρισε ουσιαστικά στο «Trouble Man: Heavy Is The Head με την samplάρα από Marvin Gaye («The Introduction») με έβαλαν στο τριπάκι να περιμένω το κάτι παραπάνω. To album σου αφήνει στο τέλος με το συναισθηματικό «Hallelujah» μία καλύτερη εντύπωση για την ποιότητα του δίσκου απ’ ότι είναι στην πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι ο αγαπημένος rapper του Νότου ανεβάζει ουσιαστικά μόνος του έναν δίσκο που δεν έχει ούτε τα καλύτερα feats, ούτε τα πιο εντυπωσιακά beats και ούτε καν ένα top executive producing. Συγκριτικά με το προ διετίας «No Mercy», έγιναν σίγουρα κάποια βήματα μπροστά, αλλά κυρίως στον ίδιο τον T.I. που έπεισε με θεματολογία και rap perfomance. Πρόκειται για μία σοβαρή προσπάθεια που έχει μερικές πολύ καλές στιγμές, αλλά νιώθω ότι αυτός ο δίσκος μας προετοιμάζει για έναν ανανεωμένο T.I. εν όψει 2013.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «The Introduction», «Track Back Jumpin’», «Sorry», «Go Get It», «Addresses», «Wonderful Life»
Tracklist:
01 The Introduction
02 G Season (Feat. Meek Mill)
03 Track Back Jumpin’
04 Wildside (Feat. A$AP Rocky)
05 Ball (Feat. Lil’ Wayne)
06 Sorry (Feat. Andre 3000)
07 Can You Learn (Feat. R. Kelly)
08 Go Get It
09 Guns and Roses (Feat. Pink)
10 The Way We Ride
11 Crusin’
12 Addresses
13 Hello (Feat. Cee-Lo Green)
14 Who Want Some
15 Wonderful Life (Feat. Akon)
16 Hallelujah
.
No Comment! Be the first one.