Το «O.N.I.F.C» σημαίνει: «Only Nigga in First Clas»s. Το εξώφυλλο του album αποτίει φόρο τιμής στον Jimi Hendrix και επίσης σηματοδοτεί τις πολλές καλλιτεχνικές αλλαγές στην καριέρα του Wiz Khalifa.
Είπα να απαντήσω γρήγορα στα βασικά ερωτήματα που ταλανίζουν τον μέσω ακροατή που θέλει να ασχοληθεί με τον νέο δίσκο του γνωστού rapper που έκανε ένα ηχηρό μπαμ με το «Black And Yellow» την «σεζόν» 2011-12.
Το δεύτερο major label δισκάκι έρχεται χωρίς μεγάλες επιτυχίες (το «Work Hard, Play Hard» έφτασε μετά βίας την 17η θέση στα Billboard) και με αρκετές αμφιβολίες ως προς την ποιότητα του. Λίγο η απογοητευτική γεύση που άφησε το «Rolling Papers», λίγο τα συναισθήματα που σου βγάζει αυτό το… εξαιρετικό εξώφυλλο, άντε τώρα να φτιάξεις σοβαρό hype γι’ αυτό το album.
Υπάρχει όμως ελπίδα γι’ αυτό το LP. Τουλάχιστον αυτό νιώθεις ακούγοντας το πολύ δυνατό ξεκίνημα με τα «Paperbond» και «Bluffin’». Το δεύτερο έχει μία πολύ καλή παραγωγή από Drumma Boy η οποία ταιριάζει γάντι στον Khalifa.
Γενικότερα μπορώ να πω ότι στις παραγωγές έγινε προσεγμένη δουλειά. Πολύ καλύτερη απ’ ότι περίμενα και σίγουρα πιο σοβαρή απ’ ότι στο «Rolling Papers» το οποίο είχε μάλιστα και ένα σωρό πετυχημένα singles. To «Ο.Ν.Ι.F.C.» κερδίζει πόντους με τα χαλαρά και laidback beats («The Bluff», «Rise Above») αλλά και με μερικές πιο «γρήγορες» προσπάθειες («Let It Go», «Got Everything») που παραμένουν τουλάχιστον τίμιες.
Δεν είναι όλες σούπερ (στο «Fall Asleep» κόντεψα να ακολουθήσω κατά γράμμα την «εντολή» του τίτλου), αλλά τουλάχιστον καταφέρνουν με τα hooks τους να σε δέσουν. Τα «Its Nothing» και «Initation» είναι ενδεικτικά του κολλητικού ρεφρέν που σου μένει σε αρκετές περιπτώσεις («This is for them Taylors, this is for them Taylors, this is for them Taylors»… repeat it!)
Οι στιχουργικές αδυναμίες δεν σε αφήνουν πάντως να απολαύσεις τα beats στον βαθμό που θα ήθελες. Στο τελευταίο κομμάτι που ανέφερα rapάρει κάποια Lola Monroe που έχει μάλλον την Nicki Minaj ως μεγάλο της είδωλο….. Στο «Rise Above» οι Pharell, Tuki Carter και Amber Rose (!!!) περνάνε και δεν ακουμπάνε. Βέβαια υπάρχουν και τα πετυχημένα feats των Camron, The Weeknd και Juicy J που εξισορροπούν κάπως την κατάσταση.
Αλλά ο Wiz Khalifa καταφέρνει και κουράζει θεματολογικά αλλά και ως παρουσία στο «O.N.I.F.C.». Ναι, δεν ήταν ποτέ του κάνας τρελός lyricist και σίγουρα δεν θα κάνω το λάθος να τον κρίνω ως κάτι που δεν ήταν ποτέ του. Αλλά το ύφος του συγκεκριμένου MC επαναλαμβάνεται αρκετά σε αυτά 73 λεπτά και οι ατάκες τύπου «I got so much money I should start bank» δεν λειτουργούν πάντα το ίδιο διασκεδαστικά.
‘Όπως και να’ χει, το CDάκι είναι πολύ καλύτερο απ’ ότι περίμενα, ηχητικά είναι σίγουρα ανώτερο από το «Rolling Papers», αλλά στον άλλον τομέα μου τα χάλασε λίγο ο Wiz Khalifa. Ίσως να χαλάστηκα και από το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να κάνει κάτι παραπάνω με τα εργαλεία που του δόθηκαν. Ο 25χρονος φαίνεται ότι βρίσκεται σε μία φάση όπου το μόνο που θέλει είναι να χαρεί τα λεφτά που έβγαλε τα τελευταία χρόνια παρέα με κολλητούς και γυναίκα και πολύ (μα πάρα πολύ) weed. Αυτό και τίποτα άλλο.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Paperbond», «Bluffin’», «The Bluff», «No Limit», «The Plan», «Remember You»
Tracklist:
01. Intro
02. Paperbond
03. Bluffin’
04. Let It Go
05. The Bluff f. Cam’ron
06. Work Hard, Play Hard
07. Got Everything f. Courtney Noelle
08. Fall Asleep
09. Time
10. It’s Nothin f. 2 Chainz
11. Rise Above f. Pharrell
12. Initiation
13. Up In It
14. No Limit
15. The Plan feat. Juicy J
16. Remember You f. The Weeknd
17. Medicated
No Comment! Be the first one.