Υπήρχε μία εποχή στην Dance και γενικότερα στην ηλεκτρονική μουσική σκηνή, όπου οι “γνωστοί” Έλληνες καλλιτέχνες ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα των δύο χεριών. Μία εποχή, όπου η House δεν είχε μπει στα mainstream σαλόνια και πόσο μάλλον η ντόπια σκηνή. Παρ’ όλα αυτά, είχε δημιουργηθεί ένας σοβαρός πυρήνας παραγωγών και Djs οι οποίοι είχαν καταφέρει να παρουσιάσουν το αξιόλογο μουσικό υλικό τους μέσω διαδικτύου, forums, live sets και online stores.
Όπως μπορείτε να φανταστείτε, αυτός ο μικρός πρόλογος είναι άμεσα συνδεδεμένος με την σημερινή μας κριτική δίσκου και τον Kevin Sunray. Ο Έλληνας καλλιτέχνης είχε χαθεί τα τελευταία δυο-τρία χρόνια και φέτος αποφάσισε να επιστρέψει για τα καλά μ’ ένα ολοκληρωμένο project. Το «Following My Destiny» είναι εδώ και μας παρουσιάζει τα πολλά και διαφορετικά πρόσωπα που κρύβει ο 32χρονος μέσα του.
Ο δίσκος έχει να προσφέρει κάτι για όλα τα γούστα. Πραγματικά, μου φαίνεται πολύ δύσκολο να υπάρξει κάποιος λάτρης του ηλεκτρονικού genre που δεν θα βρει τίποτα το ενδιαφέρον ή έστω κάτι που να του αρέσει εδώ πέρα. Τα «Dont Let Anyone (Break Us Apart)» και «Game Of Love» είναι τα πιο μοντέρνα cuts του «Following My Destiny» που ακολουθούν τον χαρακτηριστικό ήχο που έχει πλέον γιγαντωθεί κυρίως μέσω του Avicii. Το δεύτερο ειδικά, είναι ένα πραγματικό hit single το οποίο θα ενθουσιάσει όσους ψάχνονται για μία θετική νότα, για ένα κομμάτι που θα τους «φτιάξει” μ’ όλη την σημασία της λέξης. Αυτές οι δύο προσπάθειες θέλουν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του ακροατή κυρίως με το εντυπωσιακό τους ύφος και θεωρώ ότι θα βρουν και τους περισσότερους υποστηρικτές μετά την επίσημη κυκλοφορία του CD.
Αυτό είναι όμως απλώς ένα από τα τέσσερα-πέντε δωδεκάλεπτα στα οποία θα χώριζα το όλο project. Αρκετοί από εσάς πιστεύω ότι θα λατρέψουν το γεγονός της ύπαρξης ενός όμορφου πλουραλισμού. O Kevin Sunray ξέρει να χαλαρώνει τον ακροατή με μία υπέροχη ατμόσφαιρα («Anemone»), να γράφει μουσική που θα συνοδεύεται από καλά vocals («Stories Untold», «City Lights», «Cause We Are Young») αλλά και να παρουσιάζεται δυναμικός και αποφασισμένος για ένα πιο progressive ή trancίδικο ύφος («Seagull», «The Secret»).
Αυτά είναι τα τέσσερα κύρια χαρακτηριστικά του δίσκου, με το Aerosylia» να κατατάσσεται στην πιο minimal παρουσία, η οποία ακούγεται λίγο σαν τον «μακρινό ξάδερφο” του album – «ανήκει» στην «οικογένεια», αλλά έως εκεί. Δεν συνηθίζω να διαχωρίζω τα κομμάτια στις κριτικές που κάνω, αλλά ο Kevin Sunray δημιούργησε ένα album-συλλογή, το οποίο δεν θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί και διαφορετικά. Και αυτό είναι ίσως το μοναδικό μειονέκτημα αυτού του εγχειρήματος, μιας και χάνει αρκετά σε ότι αφορά την ολοκληρωμένη του εικόνα. Οι ήχοι του παραγωγού κρίνονται από καλοί έως και εξαιρετικοί, αλλά είναι δομημένοι σε «αόρατα κουτάκια», κάτι που μπορεί να «ξινίσει» στους ακροατές που ψάχνονται κυρίως για μία πιο δεμένη δουλειά.
Από την άλλη, κατάλαβα με την πρώτη κι όλας ακρόαση ότι ο Έλληνας τραγουδοποιός ήθελε να γιορτάσει το comeback του με έναν τρόπο που θα αντιπροσωπεύει όλες τις εμπνεύσεις και ιδέες που είχε μέσα στο μυαλό του όλο αυτό το διάστημα που απείχε δισκογραφικά. Και παρ’ ότι οι παραγωγές του μου έφεραν στο μυαλό καλλιτέχνες όπως Avicii, Ferry Costen, Michael Woods κ.ά., το γεγονός ότι κατάφερε και θύμισε όλα τα παραπάνω ονόματα χωρίς να χάσει την ίδια στιγμή την δική του ταυτότητα, είναι αναμφίβολα το αξιοσημείωτο της υπόθεσης. Γιατί όταν καταφέρνεις και ολοκληρώνεις κάτι που κουβαλάει πολλές και διαφορετικές επιρροές μ’ έναν ομαλό και ποιοτικό τρόπο, τότε αποδεικνύεις στον κόσμο ότι η επιστροφή σου στην μουσική σκηνή ήταν κάτι το απαραίτητο εδώ και πολύ καιρό.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Game Of Love», «Dont Let Anyone (Break Us Apart)», «Anemone 2012», «Seagull»
Tracklist:
1. Aerosylia (Original Mix)
2. The Secret (Original Mix), featuring Charly H. Fox
3. Seagull (Original Mix)
4. City Lights (Original Mix), featuring Gaia Barbero
5. Seasons (Original Mix), featuring Tom Callahan
6. Stories Untold (Original Mix), featuring Gaia Barbero
7. Game of Love (Original Mix)
8. Don’t Let Anyone (Break Us Apart) (Original Mix)
9. Cause We Are Young (Original Mix), featuring Gaia Barbero
10. Anemone 2012 (Original Mix)
11. Ambush (Original Mix)
.
isws o kaliteros ellhnas producer me arketh istoria pisw tou!
Και νομίζω ότι με αυτόν τον δίσκο θα κερδίσει και πολλούς νέους fans που δεν ασχολούνται τόσο καιρό με την ηλεκτρονική μουσική σκηνή. Απο τα καλύτερα releases του μήνα.