Πέντε χρόνια απουσίαζε ο Γερμανός δισκογραφικά, τουλάχιστον σ’ ότι αφορά τις ολοκληρωμένες ηχογραφήσεις του. Ο Paul Van Dyk έκανε μεγάλα πράγματα και προσέφερε καλά κομμάτια απλόχερα στο κοινό της ηλεκτρονικής μουσικής και όχι μόνο. Το «Evolution» κατέφθασε με ελάχιστο hype στα μαζικά μίντια σε σχέση με το record του 2007, συνεχίζει όμως να έχει την εγγύηση του Paul.
Δεν είχε τύχει να ακούσω πολλά σκόρπια κομμάτια πριν την πρώτη ολοκληρωμένη ακρόαση αυτού του project, εκτός του πολύ καλού «Verano» και του πιο ανάλαφρου «Eternity». Αυτές οι δύο πρώτες εντυπώσεις ήταν και οι κύριες σκέψεις που κατέκλυσαν το μυαλό μου ακούγοντας το συγκεκριμένο LP. Από την μία υπήρχαν πολύ καλά και γεμάτα ενέργεια κομμάτια και από την άλλη, λιγότερο ουσιαστικές προσπάθειες, που έπαιζαν περισσότερο για να ικανοποιήσουν και ένα άλλο κοινό, με πιο light ακούσματα.
To «Evolution» δεν περπατάει πάνω σε βαρβάτα trance μονοπάτια, παρ’ ότι υπάρχουν τέτοιου είδους προσπάθειες («Symmetries») που θέλουν να υπενθυμίζουν στους ακροατές τις ρίζες του Paul. Προσωπικά με βρήκα να προτιμάω τα πιο χαλαρά cuts με τα ωραία vocals, τα οποία δεν έχουν όμως μία «επική» μορφή που θα με έκανε να τα χαρακτηρίσω ως αξεπέραστα. To τελευταίο ισχύει και για τον ικανό και ιδιαίτερα συμπαθητικό Adam Young (frontman των Fireflies).
Το πιάνο που χρησιμοποιεί ο γνωστός παραγωγός σε κάποια σημεία του album, προσθέτει το ατμοσφαιρικό πνεύμα που συνάντησα και σε άλλα house δισκάκια (είναι της μόδας άλλωστε όπως και η ηλεκτρονική μουσική γενικότερα) και που φρεσκάρει και χαλαρώνει κάπως την συνολική του εικόνα. To πιο ελαφρύ συναίσθημα υπογραμμίζεται εμφατικά από το πολύ όμορφο «Heart Stops Beating» που λειτουργεί και ως επίλογος.
To «Evolution» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πιο ορθά ως η εξέλιξη του Paul Van Dyk σ’ αυτά τα 20 χρόνια και λιγότερο ως η εξέλιξη της συγκεκριμένης μουσικής γενικότερα σαν genre. O έμπειρος παραγωγός δεν χρειάζεται να αποδείξει κάτι στον κόσμο από την στιγμή που όλοι τον ξέρουν πολύ καλά. Γνωρίζουν από πριν ότι θα ακούσουν κάτι που θα σέβεται πρώτα απ’ όλα τα αυτιά τους και την αισθητική τους. To νέο του album φέρνει μαζί του δυνατά instrumental tracks και ραδιοφωνικά singles που κερδίζουν από τα vocals των φιλοξενούμενων.
Το ερώτημα που γεννάτε κατά την διάρκεια της ολοκληρωμένης ακρόασης, είναι κατά πόσο ικανοποιεί το αποτέλεσμα αυτό από την στιγμή που μεσολάβησαν πέντε ολόκληρα χρόνια. Το 2012 βρίσκει τον Paul Van Dyk αντιμέτωπο με τρομερά instrumentals και καλύτερα radio tracks από δικούς του συναδέλφους και αυτό και μόνο βαραίνει τον νέο του δίσκο με μία ευθύνη λόγω πρεστίζ. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι θα ξεχωρίσει κάτι από το «Evolution» στις τελικές Top λίστες της χρονιάς και αυτό από μόνο του φτάνει για να μας βάλει σε σκέψεις κατά πόσο απογοητεύει ή ενθουσιάζει το συγκεκριμένο release.
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «The Ocean», «Eternity», «Verano», «Lost In Berlin», «Heart Stops Beating»
Tracklist:
1. “Symmetries” feat. Austin Leeds
2. “The Ocean” feat. Arty
3. “Eternity” feat. Adam Young
4. “Verano” feat. Austin Leeds
5. “I Don’t Deserve You” feat. Plumb
6. “The Sun After Heartbreak” feat. Sue McLaren & Arty
7. “Rock This”
8. “Dae Yor” feat. Ummet Ozcan
9. “All The Way” feat. Tyler Michaud & Fisher
10. “If You Want My Love” feat. Caligola
11. “Lost In Berlin” feat. Michelle Leonard
12. “Everywhere” feat. Fieldwork
13. “A Wonderful Day” feat. Giuseppe Ottaviani
14. “We Come Togheter” feat. Sue McLaren
15. “Heart Stops Beating” feat. Sarah Howells
Deluxe Edition
16. “Love Ammunition” feat. Michelle Leonard
17. “Senses”
18. “Open My Eyes” feat. Kyau & Albert
Eternity
No Comment! Be the first one.