Η φράση «τ’ άσχημα βιώματα γίνονται ωραίες ιστορίες» του θυμοσόφου λαού μας δικαιώνεται εν μέρει από τον Too $hort, καθώς το δίστιχο που πρωτακούγεται στο «I’m a Stop» δίνει με απλό, προσιτό ίσως και εύηχο τρόπο, παρόλο το αθυρόστομο περιεχόμενο, την μετάλλαξη ακόμα και των groupies εξαιτίας των ιστοτόπων κοινωνικής δικτύωσης. Το θέμα φυσικά δεν το πρωτοσυναντώ με τον βετεράνο εκ του Los Αngeles, κάθε άλλο μάλιστα. Όμως όταν εκείνος λέει «I met this bitch, her name is Lucy/She’s a twitter stalking facebook groopie» τεκμηριώνει το επειχείρημα πως το φαινόμενο των πιστών σεξουαλικών ακολούθων διασήμων καλλιτεχνών, απλά προσαρμόζεται στις νέες τεχνολογίες και δεν λέει να πεθάνει, τουλάχιστον όχι σύντομα. Πιστεύω ότι rapper σαν τον Too $hort μεταδίδουν ένα ενισχυτικό μήνυμα στα ηχεία της γενετικής όταν υπόσχεται να μας γλιτώσει απο τα άγνωμα δουλικά που αγνοούν τις δυνατότητες της εξέλιξης, δηλαδή κάποια στιγμή πρέπει να ξεφορτωθούμε την πρωτόγονη συμπεριφορά μας και να αλλάξουμε προοδευτικά σε κάτι ευγενέστερο. Γενικά η πρόκληση δύο αντιδιαμετρικών αισθημάτων είναι εύκολη στην αντίληψη και δύσκολη στην αγνόηση, όμως όταν στην χαλάρωση, σε σημείο που το ερμάριο του γραφείου να μοιάζει με κονσόλα συστήματος αερουδραυλικών, αντιπαραβάλλεται η ανατριχίλα απο την αηδία στον άκουσμα της επιθυμίας(υποψιάζομαι ότι η ανοησία τους οδήγησε να βαπτίσουν μέχρι και φιλοδοξία αυτή τους την επιλογή), να γίνουν ο νούμερο ένας δορυφόρος του ειδώλου τους, η αγνόηση κρίνεται μη εφικτή . Κλείνω τον στίχο του Too $hort κοινοποιώντας τον ευσεβή μου πόθο να ταυτιστούν όλοι όσοι κατασπαταλούν τον χώρο και τον χρόνο που τους δόθηκε επι τόπου , με τα μη έλλογα ζώα του υπόλοιπου φυσικού βασιλείου αν και μόνο αν κάθε προσπάθεια επιμόρφωσης αποτύχει.
I’m a Stop
.
Τα τραγούδια που αριθμούν έστω έναν καλό στίχο «αγνωστο» γιατί σπανίζουν στις βιομηχανοποιημένες μέρες μας γι’ αυτό και κατα τη γνώμη μου, θεωρείται πρέπον να μεταδόσω την ευχάριστη εντύπωση που αποκόμισα εκ του «Boobie Miles» του Big K.R.I.T. Αναμφίβολα κανείς στέκει επιφυλακτικός στη θέα της προσφώνισης Big ή Lil και όχι αδίκως, κρίνοντας τις σύγχρονες δουλειές όσων κυκλοφορούν με αυτά τα ονόματα αθέλητα προκαταβάλλεται, όμως «ευτυχείτε αδελφοί» καθώς πρόκειται για φωτεινή εξαίρεση. «They told me life is what you make it/So what you been creating on your free time?». Όλο το τραγούδι θα μπορούσε να συμπυκνωθεί με ασφάλεια σε αυτές τις δυο γραμμές και ίσως θα έπρεπε, επειδή άλλες ικανές να υψώσουν ψηλότερα ή στο ίδιο επίπεδο τον πήχη δεν απαντώνται κατά την ακρόαση. Προλαβαίνοντας τις παρεξηγήσεις το κομμάτι στιχουργικά αν και εμπεριέχει αρκετά παρωχημένα ύφους αθλητικού speaker, συνδυαστικά με την ήρεμη ερμηνεία κρίνεται αρτιότατο. Μάλιστα αυτή η εκπέμπουσα ηρεμία είναι που σφράγισε την προσθήκη του στίχου στο σημερινό άρθρο καθώς απευθύνεται σε προσωπικό επίπεδο στον ακροατή ή αυτόν τουλάχιστον που προθυμοποιείται να του δώσει την αρκούμενη προσοχή. Μια μουσική κίνηση που ο σχεδιασμός της συνολικής παραγωγής διαστίζεται ευφυής, σοβαρός και απομακρυσμένος απο τα παιδικά πυροτεχνήματα που μας έχει συνηθίσει η πλειονότητα των καλλιτεχνών που ασχολήθηκαν με το ίδιο θέμα.
Boobie Miles
.
Επιμέλεια: Βασίλειος Κυρίκος
No Comment! Be the first one.