Ηρθε το τέλος του Downloading… Η μήπως όχι?
Το κλείσιμο του Megaupload μπορεί να μην ήταν ένα πλήγμα στην καθημερινότητά μου, αλλά κατανοώ τον προβληματισμό και τα νεύρα αρκετών ανθρώπων που είχαν στηριχθεί πάνω σε αυτά που προσέφερε. Ήταν γρήγορο, ήταν απλό, είχε πολλά αρχεία, αλλά ως εκεί! Υπήρχαν και υπάρχουν πολλά άλλα sharing, upload, download, πείτε το όπως θέλετε, services που είναι λίγο χειρότερα ή λίγο καλύτερα. Το θέμα δεν είναι το Megaupload σαν site, αλλά η υπόθεση που περιτριγυρίζει αυτό το γεγονός ως γεγονός και τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που βλέπω από άλλα γνωστά services.
Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, τα ίδια έγιναν και με το piratebay, τα ίδια με το napster και τα ίδια θα συνεχίσουν να γίνονται. Μου προκαλεί όμως μεγάλη εντύπωση η έκταση που πήρε στα ΜΜΕ και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Το θέμα αυτό συντηρήθηκε όσο λίγα σε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα και η ποινή 50 χρόνια φυλάκισης (!!) που αντιμετωπίζει ο “πατέρας” και εμπνευστής του Megaupload έσπειραν τον πανικό. Κανείς δεν ασχολήθηκε με τις υπόλοιπες κατηγορίες που βάραιναν το ιστορικό του Γερμανού εκατομμυριούχου και όλοι επικεντρωθήκαμε στην φράση: 50 χρόνια για πειρατεία…
Προφανώς και δεν αναφέρομαι στην περπατημένη γενιά που “ξέρει” ότι το download δεν είναι παράνομο, αλλά το upload και μπλα μπλα. Αναφέρομαι περισσότερο στους αγχωμένους γονείς και στους “γνώστες” ξένους δημοσιογράφους που άφηναν να αιωρείται η φράση “Ήρθε το τέλος, όποιος κατεβάζει μπαίνει φυλακή”. Μπορούμε να συμφωνήσουμε λοιπόν, ότι η η περίοδος σύλληψης του Kim Schmitz δεν ήταν και τόσο τυχαία, μιας και λίγες μέρες πριν είχε κυκλοφόρησε η τεράστια διαφημιστική καμπάνια με το γνωστό βίντεο όπου τραγουδούν διάφοροι καλλιτέχνες (ωω τι ειρωνεία) “Megauploaaaaad”. Τυχαίες και οι κινήσεις των PIPA, ACTA που ανακοινώθηκαν λίγο αργότερα όταν το θέμα ήταν ζεστό-ζεστό? Πρόκειται για ένα τεράστιο τρικ (και) από τα media, το οποίο στέλνει μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση και πράγματι κάποιοι τα έλαβαν.
Megaupload Song
Οι ακόμη πιο ψαγμένοι ανάμεσά σας θα πρόσεξαν ότι λίγες μέρες μετά, το Filesonic και Fileserve σταμάτησαν τα download buttons και γενικότερα την δυνατότητα να κατεβάσεις ο,τιδήποτε. Άφησαν μονάχα την επιλογή να ανεβάσει ο επισκέπτης με δική του ευθύνη το υλικό της επιλογής του, ώστε να μην κατηγορηθούν για παράνομη προσφορά παράνομων αρχείων, διαμοίραση πειρατικού υλικού, και … τους φόνους των 2Pac και Notorious BIG. Ακολούθησε και το οικειοθελές κλείσιμο του πασίγνωστου BTjunkie για να ταράξει τα νερά και κάπου εκεί άρχισε να κλειδώνει η σκέψη του “λες ρε φίλε να τα κλείνουν όλα σιγά-σιγά”?
Εννοείται πως όχι. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι μετά από κάθε κλείσιμο ενός πολύ ισχυρού service όπως τα παραπάνω, γεννιούνται άλλα τόσα. Κάθε φορά που κλείνει ένα site που έχει ένα σεβαστό κοινό, υπολογίζεται ότι ανοίγουν τέσσερις (!) νέες ίδιου τύπου σελίδες μέσα σε διάστημα δέκα ημερών, από ανθρώπους που “δούλευαν” σ’ εκείνο που έκλεισε ή και από μία ομάδα επισκεπτών που σκέφτηκε να επωφεληθεί από τους πιστούς επισκέπτες που έμειναν χωρίς “πηγή”. Οπότε, ποιος πιστεύει ότι η RIAA, η αστυνομία του διαδικτύου, οι δισκογραφικές κτλ. κτλ. θα βάλουν τέλος σε κάτι που δεν έχει τελειωμό? Η τελευταία φορά που όλοι αυτοί “πίστεψαν” πραγματικά σ’ ένα “νόμιμο” internet ήταν στις αρχές του 2000 και με την υπόθεση Napster. Που μπήκαν πανηγυρίζοντας στα “αποδυτήρια” για την σίγουρη νίκη τους, ξεχνώντας ότι υπήρχε και δεύτερο ημίχρονο. Το ματς έληξε με μία βαριά ήττα.
Έκλεισαν το Napster, άνοιξαν τα Kazaa, Limewire και Morpheus. Τα κυνήγησαν και αυτά, προσπάθησαν (και) με την διαμοίραση ιών να φοβίσουν τον κόσμο, αλλά η γρήγορη ταχύτητα στάθηκε ως ένα απροσπέλαστο για εκείνους εμπόδιο. Μπήκε σε κάθε νοικοκυριό και μία δεκαετία μετά, αναπτύχθηκαν τόσα πολλά sites που πλέον δεν χρειάζεσαι καν ένα συγκεκριμένο ιστότοπο να σε καθοδηγήσει. Ο τίτλος του τραγουδιού ή της ταινίας και το google είναι αρκετά την σήμερον ημέρα. Και αν ανεβαίνουν οι διαδικτυακές ταχύτητες με αυτό τον ρυθμό, σε λίγο δεν θα χρειάζονται ούτε προγράμματα για torrents για μεγαλύτερα αρχεία ή συνδρομές για απεριόριστη χρήση. Σκεφτείτε το λίγο. Αυτή την στιγμή, ΌΛΟΙ όσοι έχουν internet βρίσκονται 4 λεπτά μακριά από οποιοδήποτε τραγούδι. Πιο εύκολα, πιο γρήγορα, πιο σίγουρα και πιο άμεσα από ποτέ.
Αυτές ήταν εποχές. 40 λεπτά για ένα κομμάτι…
Η βιομηχανία της μουσικής το βιώνει περισσότερο απ’ όλους. Οι πωλήσεις πέφτουν χρόνο με τον χρόνο και σπασμωδικές κινήσεις που κάνουν για να το αντιμετωπίσουν δεν βοηθούν κανέναν. Ρωτήστε και τους “Νονούς της Rap”, ένα site που κρατάει ψηλά την σημαία του πειρατή, που έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια των εμφατικό Αμερικανικό άσπρο αετό που αντικατέστησε την σελίδα για δέκα μέρες (τους έπιασαν λόγω… Gaga) και μεταφέρθηκε κάπου στα βάθη της Ρωσίας για να συνεχίσει το έργο του.
Προφανώς και δεν θέλω να σας περάσω μία μορφή σκέψης “Suck my d*ck SOPA” και να υποτιμάτε γενικότερα τις αντοχές την internετική αστυνομία. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στους bloggers και site owners οι οποίοι θα πρέπει αυτές τις μέρες να είναι αρκετά προσεκτικοί, μιας και αρκετές σελίδες που φιλοξενούσαν links για τραγούδια έχουν βάλει λουκέτο. Είτε δούλευαν σε παγκόσμια βάση, είτε ασχολούντουσαν με πιο ψαγμένα πράγματα στα upload services, οι υπεύθυνοι που κυνηγούν την πειρατεία τα έκλεισαν μπαμ-μπαμ. Δεν νομίζω να καταλήγουν όλοι στη φυλακή, αλλά κρίμα είναι να σας έρθει κανένα πρόστιμο από το πουθενά (οκ, στην Ελλάδα λίγο δύσκολο) ή να σας κλείσουν την ιστοσελίδα σας μέσα σ’ ένα βράδυ. Και να μην έχετε κάνει και back ups… Όπως είπα όμως και πιο πάνω, μπόρα είναι και θα περάσει!
Μία μέρα, ξυπνάνε τα παιδιά του RNBxclusive και βλέπουν αυτό…
Ο μοναδικός που κατάλαβε έγκαιρα προς τα που βαδίζουμε ήταν το I-Tunes. Σου λέει “όσα πειρατικά services και να κλείσω, αυτοί που κατεβάζουν θα συνεχίσουν να κατεβάζουν με οποιοδήποτε τρόπο”, ακόμα και αν χρειαστεί να τα ακούνε σε ποιότητα youtube. Οπότε, τι πρέπει να κάνω? Να προσελκύω με κάποιον τρόπο ένα μεγάλο μέρος αυτών των ακροατών, χωρίς να με ενδιαφέρει τι κάνουν εκείνοι που αγοράζουν ούτως η άλλως hard copies (συλλέκτες, fans του καλλιτέχνη, λάτρεις των booklets). Ξεχάστε τις εποχές των 5 ευρώ για ένα CD single με 2 σάπια remixes, πάμε σε μία διαδικτυακή πραγματικότητα. Κάθε κομμάτι κοστίζει στην χειρότερη 1,29 ευρώ και τα albums που κοστίζουν έτσι κι αλλιώς κάτω από 20 ευρώ προσφέρονται μαζί με exclusive tracks. Αυτές είναι οι σωστές κινήσεις που θα σε διαχωρίσουν από τους υπολοίπους, που θα σε εδραιώσουν στην μελλοντική αγορά και έτσι δεν θα σε αγγίζουν τα “κακά” sites. Όλα τα παραπάνω έχουν ακολουθηθεί από την εν λόγω εταιρία κατά γράμμα και όλοι βλέπουμε τα αποτελέσματα.
Αυτό το πλάνο είναι γνωστό σ’ όλους και αν κρίνω από τους ίδιους τους καλλιτέχνες, έχουν αποδεχθεί τα πράγματα όπως είναι. Όλοι το έχουν, κακά τα ψέματα. Το όλο πανηγυράκι που έχει στηθεί γύρω από το Megaupload έρχεται και δένει αναπόφευκτα με το άκρως επικίνδυνο πλάνο της ACTA, που αποφασίστηκε μέσα στην τούρλα του Σαββάτου μετά το PIPA. Ενώ όλοι μας ασχολούμασταν με την Αμερική, η Ιαπωνία και αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες έτρεχαν παράλληλα τις διαδικασίες για μία άλλη συμφωνία. Πείτε με καχύποπτο, αλλά εγώ γράφω αυτά που βλέπω…
Όπως και να’χει, ακόμα και αν καταφέρουν το ακατόρθωτο, να κλείσουν όλα τα (γνωστά) file hosting services αυτού του πλανήτη, πάλι θα βρεθεί η λύση. Ήδη βλέπω και ακούω αρκετό κόσμο να γράφεται σε πιο “private” καταστάσεις τύπου forum, με προσκλήσεις, personal messages κτλ. (εκεί θα χαθεί η μπάλα μία και καλή). Ζωή υπήρχε και μετά το Gamato και η ζωή συνεχίστηκε σ’ όλες τις Γερμανόφωνες χώρες και μετά το kino.to (άλλη μεγάλη υπόθεση). Το ίδιο το internet είναι τόσο χαοτικό που είναι αδύνατον να το περιορίσεις. Όπως επινόησα όμως και πιο πάνω, δεν ξέρω κατά πόσο θέλουν οι ίδιοι να καταπολεμήσουν την πειρατεία για να αυξήσουν απλώς τις πωλήσεις. Βλέπω πολλούς υπουργούς, πολλές πολιτικές αποφάσεις, συζητήσεις μεταξύ κυβερνήσεων και το μυαλό μου αρχίζει και πάει αλλού….
Υ.Γ.: Στην περίπτωση της Γερμανίας δεν θέλω να αναφερθώ, γιατί ο αποκλεισμός από πάμπολλα βίντεο του Youtube (ακόμα και το VEVO έχει αποκλειστεί) δεν εξυπηρετεί την καταπολέμηση της πειρατείας, αλλά άλλα πράγματα. Εκτός και αν είναι τυχαία η “ξαφνική” άνοδος του “ντόπιου” Tape.tv. Βλέπετε, εκεί παίζονται τα clips κανονικότατα…
Ένα τυχαίο τραγούδι…
.
Επιμέλεια: Εκτωρ Αποστολόπουλος
No Comment! Be the first one.