Είναι η βασίλισσα της R&B? Μία νέα ντίβα? Όχι, αλλά είναι η πιο σίγουρη λύση για να εκτοξευτεί ένα κομμάτι στην κορυφή των charts και για να βάλει φωτιά στις πωλήσεις (σε οποιαδήποτε πωλήσεις). Αυτό βέβαιαρίχνει αρκετές φορές την ποιότητα του ήχου, γιατί προσωπικά πιστεύω ότι η συγκεκριμένη τραγουδίστρια μπορεί να κάνει πολλά περισσότερα – καλύτερα από το «Loud» και λιγότερο χαώδη απ’ ότι το «Rated R». Η κίνηση της με τον Calvin Harris με εξέπληξε θετικά και αυτό και μόνο με έκανε να βλέπω με καλύτερο μάτι το νέο της project.
Το «We Found Love» μ’ αρέσει και μ’ αρέσει πολύ. Ένας τέλειος συνδυασμός της δικής της urban φωνής με το παραγωγικό μυαλό του γνωστού Dance/House producer από την Σκωτία. Ανάλαφρο, κολλητικό και συγχρόνως δυναμικό σε αρκετά διαστήματα του. Το «Talk That Talk» δεν είναι όμως ένα «R’n’B meets Electro», αλλά ένα Pop δισκάκι με «P» κεφαλαίο. Τα έντεκα κομμάτια προσπαθούν να ταιριάξουν πολλά (mainstream) μουσικά είδη με κοινό παρανομαστή τα hits και την απήχηση στα περισσότερα ραδιόφωνα. Η Rihanna προσπαθεί για πρώτη φορά να απομακρυνθεί μία και καλή από τα κουτάκια της «black» μουσικής, αν δεν το έχει κάνει ήδη τις τελευταίες δυο χρονιές.
Μία κίνηση ενδιαφέρουσα, αλλά και περίεργη άμα σκεφτώ ότι το δεύτερο καλύτερο τραγούδι του δίσκου (ίσως και το καλύτερο) είναι το ομώνυμο «Talk That Talk». Sample του «I Got A Story To Tell» του «Biggie», beat από τον μετρ του είδους Stargate και ένα χαλαρό κουπλέ του Jay-Z που εγγυάται μαζί με το υπόλοιπο πακέτο ένα νέο super hit. Με λίγα λόγια, ένα «Umbrella 2» από την εικόνα που περιτριγυρίζει το ίδιο το κομμάτι. Μακάρι να είχε άλλα δυο-τρία παρόμοια tracks, γιατί εδώ που τα λέμε, υπήρχε ο χώρος και οι περιπτώσεις που θα μπορούσαν να αντικατασταθούν με κάποια καλύτερα tunes.
Κατανοώ ότι το «Look At Me Now» του Chris Brown άρεσε κατά κάποιον περίεργο λόγο σε αρκετό κόσμο. Χρειαζόμασταν όμως και ένα (ανεπίσημο) follow up αυτού του κομματιού και μάλιστα σε παραγωγή του … Bangladesh?? Αναφέρομαι στο «Cockiness (Love It)» που είμαι σίγουρος ότι θα βρει το δρόμο του στα R&B nights της πόλης και στα υπόλοιπα clubs. Θα μου πείτε, «Γιατί, ποιο δεν θα τον βρει άλλωστε?»
Το «Talk That Talk» παρουσιάζει όπως πάντα μία αρμάδα από hits και από singles, με την διαφορά ότι προσωπικά τα χάρηκα περισσότερο αυτή την φορά. Καλύτερη αίσθηση του ήχου και ένα μικρό σύνολο που δεν κουράζει, αν και είμαι σίγουρος ότι τα 37 λεπτά μπορεί να φανούν λίγα σε μερικούς. Η απουσία της ήρεμης μπαλάντας που θα σοβαρέψει το κυρίως ερωτικό, sexy και χορευτικό project καλύπτεται ως έναν βαθμό από το «Farewell», το οποίο κλείνει και τον δίσκο μ’ έναν σοβαρό συναίσθημα.
Που σκοντάφτει το CD? Μα φυσικά στο στήσιμο του και στην tracklist. Υπάρχει άπειρη ενέργεια στο «Where Have You Been», η οποία όμως δεν διοχετεύεται σωστά από την στιγμή που βρίσκεται ανάμεσα στο intro του δίσκου και στο λιγότερο δυναμικό «We Found Love». Τα πολύ πιο βρώμικα «Cockiness (Love It)» και «Birthday Cake» τοποθετήθηκαν λίγο πριν από το ρομαντικό «We All Want Love» που με τον ήχο του με έκανε κάποια στιγμή να φαντάζομαι ένα αθώο κορίτσι παρέα με περιστέρια που συμβολίζουν μαζί την ειρήνη. Μικρά λάθη, που σ’ ένα CD με μικρή διάρκεια φαίνονται περισσότερο απ’ ότι σ’ άλλες παρόμοιες δισκογραφικές κινήσεις.
Πέρα από το μέτριο executive producing, δεν έχω να του προσάψω πολλά περισσότερα. Θα είμουν ψηλό «hater» αν έλεγα ότι το «Talk That Talk» δεν είναι καλύτερο από τις προηγούμενες δύο δουλειές της ως προς την συνολική του απόδοση. Οι ολοκληρωμένες ακροάσεις του ήταν σχετικά ευχάριστες, τα πέντε highlights υπερτερούν σίγουρα στις δύο πιο μέτριες και αδιάφορες στιγμές του δίσκου και σε γενικές γραμμές, μπορείτε να ευχαριστηθείτε ένα καλό Pop release που έχει τουλάχιστον έξι singles για την πρώτη θέση των Billboard. Όχι πως αυτό μετράει στην βαθμολογία του, απλώς σας προετοιμάζω γι’ άλλη μία σεζόν στην οποία θα πρωταγωνιστεί και πάλι η «RiRi».
Υ.Γ.: Εξαιρετική επιλογή του sample στο πολύ καλό «Drunk on Love», αν και τα vocals θέλουν μερικές ακροάσεις μέχρι να συνηθίσει κανείς πάνω στην συγκεκριμένη παραγωγή…
Βαθμολογία:
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «We Found Love», «Talk That Talk», «Drunk on Love», «Farewell»
Tracklist:
01. Rihanna – You Da One
02. Rihanna – Where Have You Been
03. Rihanna – We Found Love (featuring Calvin Harris)
04. Rihanna – Talk That Talk (featuring Jay-Z)
05. Rihanna – Cockiness (Love It)
06. Rihanna – Birthday Cake
07. Rihanna – We All Want Love
08. Rihanna – Drunk on Love
09. Rihanna – Roc Me Out
10. Rihanna – Watch n’ Learn
11. Rihanna – Farewell
We Found Love (featuring Calvin Harris)
Επιμέλεια: Έκτωρ Αποστολόπουλος
Aλλος ενας κλασικος δισκος για τα κλαμπακια του Μπουρναζίου κ για το καρναβάλι του Μοσχάτου…….μέχρι εκεί κ πολυ ειναι!Για πρωτοεμφανιζομενη καλλιτεχνιδα θα ελεγα οτι είναι καλό αλμπουμ αλλα για rihanna και με τέτοιο budget………
θα το χαρακτηριζα ανετα σκουπίδι το οποιο αποκτα επικες διαστασεις οταν κινείται στα μονοπάτια των LMFAO!!
αχαχχα καρνε τις τελευταιες δυο μερες δεν τα βρισκουμε με τιποτα ομως! ενταξι, ΤΟΣΟ ΚΑΚΟ οσο το αλμπουμ των LMFAO δεν το θεωρώ, μόνο και μόνο εξαιτίας των We Found Love και Talk That Talk. Θα μου πεις βεβαια, υπαρχει και το κομματι με το τραγικο beat από Bangladesh… Πραγματικα πρεπει να ειναι το πρωτο αλμπουμ της rihanna που μου αρεσε εδω και τεσσερα χρονια.
Χαχαχαχα όντως!!!
Εγω 3 κομμάτια κράτησα……..με τα οποια δεν πολυτρελαθηκα κιολας………..
περιμενα κατι πιο δυνατο απο Rihanna!
πιστεύω οτι εισαι βαλ’τός από την maybach empire για να υποτιμήσεις όλα τα δισκακια που θα βγουν πριν από το “God Forgives”..!!!! 😛
Πιστεύω ότι είναι το καλύτερο άλμπουμ της. Ωραία ήταν και το Loud kai το GOod Girl Gonne Bad… αλλά αυτό ξεπερνά κάθε προσδοκία… όλα τα τραγούδια απίστευτα….
φιλε jlm θα συμφωνήσω μαζί σου. Είναι σίγουρα από τα καλύτερα της οταν μιλάμε για ολοκληρωμένες προσπάθειες.