Akcent και Morandi, Morandi και Akcent. Η μητέρα των μαχών, όταν συζητάμε για καλλιτέχνες με radio airplay στην Ελλάδα. Εδώ και χρόνια, τα δύο αυτά μουσικά σχήματα έχουν βρει το κουμπί μας και μας προσφέρουν απλόχερα ευχάριστες δημιουργίες, με τις οποίες έχουμε συνδέσει όλες τις καλοκαιρινές μας αναμνήσεις. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ σας όμως, εάν έχουν να προσφέρουν και κάτι άλλο πέρα από μεμονωμένα κομμάτια?» «Fara Lacrimi» εναντίον «N3xt», οι δύο δισκογραφικές τους απόπειρες για το έτος 2009, που γέμισαν τα δικά μας charts με singles, κοντράρονται στην σημερινή Μονομαχία των Δίσκων..
.
ΚΑΝΟΝΕΣ
Με αυτή την μορφή κριτικής παρουσιάζω ένα 2 σε 1 review, με μια ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση. Σε κάθε κατηγορία που υπερέχει κάποιο άλμπουμ, θα του πιστώνεται ένας βαθμός. Στις κατηγορίες όπου και οι δύο δίσκοι είναι ισάξιοι, θα παίρνουν και οι δυο από έναν πόντο. Εάν υπάρξουν περιπτώσεις όπου και οι δυο προσπάθειες υστερούν ή δεν μπορούν να κριθούν, δεν θα κερδίζουν κανένα πόντο. Οι βαθμολογίες στο τέλος βγαίνουν με τον ίδιο τρόπο, όπως όλες οι κριτικές δίσκων στο Beat – Town.
Η πρώτη εντύπωση: Εάν δεν ήξερα κανέναν από τους δύο και μου έδιναν τους δύο δίσκους στα χέρια σαν κάτι καινούργιο, δεν τίθεται θέμα ότι οι Akcent θα είχαν το συν του εντυπωσιασμού. Μ’ ένα μόνο άκουσμα, είναι σίγουρο ότι θα είχα spamαρει σε όλα τα social networks τα «νέα» φοβερά κομμάτια αυτού του group. Τι γίνεται όμως όταν ξεκινήσω την δεύτερη ακρόαση? (1-0)
Παραγωγές: Το πιο βασικό στοιχείο κατά την άποψή μου όταν ρίχνουμε στο τραπέζι τέτοιους δίσκους. Το «Fara Lacrimi» έχει, αν μη τι άλλο ηχητικές βόμβες, που τις χαρήκαμε ένα ολόκληρο καλοκαίρι και θα συνεχίσουμε να τις χαιρόμαστε για τα επόμενα χρόνια. Τέλειες μελωδίες, φρέσκες ιδέες για την δημιουργία club hits, όταν κοιτάς τα tunes ένα-ένα. Γιατί, εάν κοιτάξεις την συνολική εικόνα, το «N3xt» υπερτερεί αισθητά, αφού παρουσιάζει μία μεγαλύτερη γκάμα μουσικών κατευθύνσεων. Μπορεί να μην έχει πολλά highlights, αλλά έχει περισσότερο βάθος, κατά διαστήματα αλλάζει ο ρυθμός και όλο αυτό παρουσιάζει ένα πολύ καλύτερο executive producing. (1-1)
Παρουσία των καλλιτεχνών/ Περιεχόμενο : Μεγάλες διαφορές δεν υπάρχουν μεταξύ των δυο γκρούπ. Οι ανδρικές φωνές είναι αρκετά καλές, με τους Akcent να έχουν λίγο καλύτερο songwriting όσον αφορά τα ρεφρέν. Από την άλλη, ο frontman των Morandi έχει περισσότερο χαρακτήρα στην φωνή του. Πάνω κάτω ισορροπημένα πράγματα ανάμεσα στα δύο dance/pop κινήματα. (1-1)
Τα καλύτερα κομμάτια (club hits): To μεγάλο όπλο των Akcent. Αν εξαιρέσω το άκρως κολλητικό «Save Me» των Morandi, πολύ δύσκολα θα βρει κανείς άλλη μονάδα που να μπορεί να αντεπεξέλθει με τα all time classics «Stay With Me», «That’s My Name» και «Lover’s Cry». Ακόμα και το πιο ελαφρύ «Delight» έχει αρκετό hit potential και σε αυτόν τον δίσκο αποδεικνύεται ότι υπάρχουν αρκετοί άσσοι στα μανίκια των Akcent. (2-1)
Τα χειρότερα tracks: Θα έλεγε κανείς ότι με το μικρότερο tracklist των Akcent, μειώνεται αυτομάτως και η πιθανότητα εμφάνισης αδιάφορων μουσικών δημιουργιών. Συνήθως ισχύει αυτό το σκεπτικό, στο «Fara Lacrimi» όμως, υπάρχουν τρία – τέσσερα tunes που ζητάνε το «skip» επειγόντως. Φθηνός euro-pop ήχος που δεν έχει πολλά κοινά με την μαεστρία των beats που συναντάει κανείς π.χ. στο «Lover’s Cry». Από πλευράς Morandi μου έκανε εντύπωση ότι σε tracks δεν βρέθηκε κάποιο «τραγικό» τραγούδι, πράγμα που βοήθησε στο να κυλήσει ομαλά το LP. ( 2-2 )
Αντοχή στον χρόνο: Σε αυτό το σημείο επιστρέφω στο ερώτημα που έθεσα στο ξεκίνημα του άρθρου: «Τι γίνεται όμως όταν ξεκινήσω την δεύτερη ακρόαση?» Πολύ απλά, εκεί καταλαβαίνεις ότι σαν σύνολο το «Fara Lacrimi» δεν μπορεί να κρατήσει τα ίδια standart με τις μεμονωμένες ( καταπληκτικές ) στιγμές. Προσπάθησαν τόσο πολύ να επαναλάβουν αυτές ακριβώς τις στιγμές, που κάπου χάθηκαν οι ίδιοι στο ίδιο τους το project. Αντίθετα, οι Morandi προσφέρουν πανέμορφα Interludes («Into The Blue»), hitακια ( «Angels», «Save Me» ) και μπαλάντες ( «Love Is Tickling» ). Δεν είναι όλα τέλεια, όμως σίγουρα υπάρχουν περισσότερα πράγματα για να ανακαλύψεις, κάτι που είναι το Α και το Ω στο θέμα της διαχρονικότητας. ( 2-3 )
Εξώφυλλο: Δεν υπάρχει και κάτι το συνταρακτικό στα δύο εξώφυλλα. Οι Akcent επέλεξαν μία απλή φωτογραφία των τριών καθισμένων σ’ ένα στάδιο. Από την άλλη, έχουμε το «N3xt» με μία άκυρη φωτογραφία δύο αστροναυτών.
Τελικό Score: 2 : 3
Αποτέλεσμα: Κοντά το τελικό σκορ, κοντά και η τελική βαθμολογία. Δεν διαφέρουν πολύ σαν groups και σίγουρα οι εν λόγω δίσκοι είναι must για όσους γουστάρουν αυτόν τον Dance/Pop ήχο από την Ρουμανία. Θέλεις πολλά, καλά και ποιοτικά hits? Τότε οι Akcent αποτελούν κάτι παραπάνω από εγγύηση. Θα τους χαρακτήριζα μετρ τους είδους, αλλά και μόνο σε αυτόν τον ρυθμό. Τα πολλά κενά σημεία χαλάνε πολύ εύκολα την ροή του «Fara Lacrimi». Το «N3xt» είναι μουσικά πιο ώριμο, έχει περισσότερες διαφοροποιήσεις και μακάρι να ήταν όλα τα Pop albums τόσο ενδιαφέροντα. Αυτό που καταλαβαίνει κανείς όταν ακούει τέτοιες δισκογραφικές δουλειές, είναι ότι στο τέλος της ημέρας δικαιώνεσαι που έκατσες και άκουσες όλο το CD, για έναν και μόνο λόγο. Είναι ο μόνος τρόπος για να ανακαλύψεις και να έρθεις σε επαφή με περισσότερο υλικό που θα σου αρέσει, επειδή πολύ απλά, δεν δημοσιοποιούνται όλα στα ραδιόφωνα.
Βαθμολογία:
Fara Lacrimi
N3xt
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν :
Fara Lacrimi: «Stay With Me», «That’s My Name», «Delight», «Lover’s Cry»
N3xt: «Angels», «Save Me», «Love Is Tickling», «Musica mi liberated»
Akcent – That’s My Name
Angels – Morandi
ksanakane mia tetoia kritiki!! poly kali idea