Η μουσική είναι περίεργο πράγμα. Ένα τραγούδι μπορεί να λατρευτεί από κάποιον και την ίδια στιγμή να το σιχαίνεται ο διπλανός σου. Κάπως έτσι αντιλήφθηκα την γνώμη του κόσμου για το single «Supernova» του Mr. Hudson, με τους μισούς να το θάβουν και τους υπόλοιπους να το εκτοξεύουν σε αρκετά charts της Ευρώπης. Στο συγκεκριμένο κομμάτι συνεργάζεται με τον Kanye West, άλλον έναν καλλιτέχνη που είχε ένα αμφιλεγόμενο album το 2008 και που έχει βάλει το χεράκι του στον συγκεκριμένο δίσκο του Hudson.
Το «Straight No Chaser» ξεκινάει με το hit banger «Supernova», όπου τα βασικά του στοιχεία είναι το κολλητικό και γρήγορο beat και (δυστυχώς) το….autotune. Ερώτημα: Πόσο autotune θα πρέπει να ακούσουμε ακόμα? Απο το πρώτο κομμάτι καταλαβαίνεις ότι το πρόβλημα σε αυτόν τον δίσκο θα είναι αυτή η μέθοδος τραγουδιού, που μπορεί να αρέσει (ακόμα) κάποιους, αλλά η αλήθεια είναι ότι έχουμε μπουχτίσει. Και να πω ότι δεν ξέρει να τραγουδάει ο άνθρωπος? Ακόμα και να μην γνώριζα τις (πολύ καλές) προηγούμενες δισκογραφικές του δουλειές, στο αμέσως επόμενο κομμάτι με τον τίτλο «White Lies» δημιουργεί ατμόσφαιρα και βγάζει άπειρο συναίσθημα. Χωρίς να ακούγεται σαν τον robocop. Ο ήχος του autotune πιο πολύ τον ρίχνει παρά του δίνει κάτι παραπάνω, ακόμα και όταν ταιριάζει στην παραγωγή.
Το θέμα των παραγωγών θυμίζει έντονα τον ήχο που υπήρχε στο «808’s & Heartbreak» του Kanye West, λογικό επακόλουθο από την στιγμή που υπάρχει τους τελευταίους μήνες ένα δυνατό πάρε δώσε μεταξύ των δυο ( θυμίζω ότι έκανε τα φωνητικά σε τέσσερα τραγούδια του τελευταίου album του West και επίσης στο «Young Forever» του Jay-Z όπου το beat ανήκει επίσης στον Kanye). Οι «futuristic» παραγωγές του album που έχει επιμεληθεί ο ίδιος είναι αρκετά καλές και ας θυμίζουν έντονα κομμάτια άλλων καλλιτεχνών όπως π.χ. «Paranoid», «Welcome to Heartbreak» κ.α. Χοροπηδάει μεταξύ χαλαρού ήχου και χορευτικού ρυθμού με αρκετή άνεση, χωρίς οι εναλλαγές να μπερδεύουν τον ακροατή. Δεν είναι όλες τέλειες, αλλά δεν θα βρείτε και καμιά πολύ κάτω του μετρίου. Παρ ‘ όλα αυτά….
…δεν σου βγαίνει από το μυαλό ότι ο ίδιος ο Mr Hudson χάλασε ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα με την επιλογή του να κάνει μια πολύ πιο r’n’b έκδοση του «808’s & Hearbreak» με έναν τρόπο που δεν του ταιριάζει απόλυτα. Ακόμα και οι συμμετοχές του Kanye West στο «Anyone But Him» και Kid Cudi στο «Everything Is Broken» πιο πολύ μπερδεύουν τα κομμάτια στο τελικό τους αποτέλεσμα παρά το βοηθάνε. Τέλη του 2009 είναι καλύτερα να αφήσει το 90% των καλλιτεχνών το autotune αποκλειστικά στα χέρια του T-Pain. Αλλιώς θα επαναλαμβάνεται το φαινόμενο να δημιουργούνται ενδιαφέροντες πειραματισμοί στον ήχο, που πετυχαίνουν, αλλά και πάλι να ακούγονταί “κοινοί”. Σας αρέσει το «Supernova»? Τρέξτε στα δισκάδικα και προμηθευτείτε το «Straigh No Chaser». Σας αφήνει αδιάφορους? Καλύτερα να περιμένετε την επανεμφάνιση του Mr Hudson στον συγκεκριμένο δρόμο που άρχιζε να βαδίζει, αλλά με την κανονική (βρετανική) φωνή του.
Βαθμολογία:
Κομμάτια που ξεχώρισα: «Supernova», «White Lies», «Learning To Live», «There Will Be Tears»
Tracklist:
1. “Supernova” (feat.Kanye West)
2. “White Lies”
3. “Knew We Were Trouble”
4. “Straight No Chaser”
5. “Learning to Live”
6. “Instant Messenger”
7. “There Will Be Tears”
8. “Stiff Upper Lip”
9. “Central Park”
10. “Anyone But Him” (feat. Kanye West)
11. “Everything Is Broken” (feat. Kid Cudi)
12. “Lift Your Head”
13. “Time”
White Lies
Supernova
No Comment! Be the first one.