Δεν υπάρχει άλλος καλλιτέχνης που να έκανε τόσο δυναμική είσοδο στα παγκόσμια charts τα τελευταία δυο χρόνια όπως η Lady Gaga. Το «The Fame» κυκλοφόρησε τόσα singles όσο λίγες δουλειές την περίοδο 2008-2009, που πάνω απ’όλα ήταν καλοδουλεμένες. Με γρήγορους ρυθμούς λοιπόν βγήκε ο δεύτερος solo δίσκος της Gaga, ένα project το οποίο μέχρι και λίγες εβδομάδες πριν την κυκλοφορία του δεν ήξεραν οι fan αν θα είναι κανονικό album ή bonus CD. Η (εταιρία της Gaga) Interscope επέμενε σε μια επανέκδοση του πρώτου δίσκου μαζί με τα νέα tracks, η τραγουδίστρια πάλι δεν συμφωνούσε με αυτή την άποψη.
Το «Bad Romance» κάνει την αρχή με γρήγορο ρυθμό και μια προσεγμένη παραγωγή που μας παρουσιάζει μια Gaga που κάνει ακριβώς αυτό που ξέρει καλύτερα: Δημιουργία καλής Pop μουσικής με άκρως κολλητικά hooks. Στον ίδιο ρυθμό συνεχίζουν τα επόμενα δυο τραγούδια «Alejandro» και «Monster» που κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος με τα beats να χαρακτηρίζονται από μια θετική ενέργεια. Οι ηλεκτρονικοί ρυθμοί που ακούγονται μπορεί να είναι λίγο διαφορετικοί απ ότι έχουν συνηθίσει μερικοί από την καλλιτέχνιδα αλλά ταιριάζουν γάντι στην φωνή και το στυλ της.
Η πρώτη «Hmmmmm» στιγμή εμφανίζεται στο «Speechless», ένα κομμάτι που αναφέρεται σε ένα προσωπικό πρόβλημα που περνάει η ίδια με τον πατέρα της, το οποίο όμως δεν βγάζει το απαιτούμενο συναίσθημα. Σε αυτό φταίει και η παραγωγή που υστερεί, κάτι που συμβαίνει και στο «Teeth» και «Telephone». Ειδικά για το τελευταίο στο οποίο συνεργάζεται με την Beyonce, έχω να πω πως απογοητεύει σε όλα τα σημεία. Οι δυο super star δεν βρίσκονται μουσικά σε κανένα σημείο και αυτό είναι ένα από τα μελανά σημεία του album.
Με τρία άκρως πετυχημένα κομμάτια, δυο αρκετά καλά με μερικές ατέλειες και άλλα τρία που δεν θα τα θυμάται σε καμία περίπτωση ως κάτι σημαντικό ο ακροατής, το «The Fame Monster» σε αφήνει με ανάμικτα συναισθήματα. Ίσως η εταιρία της έπρεπε να επιμείνει λίγο περισσότερο και να κυκλοφορήσει μόνο σαν bonus disc η συγκεκριμένη δουλειά. Δεν πληρεί 100% τις προϋποθέσεις ενός κανονικού δίσκου με οκτώ κομμάτια που είναι ή του ύψους ή του βάθους. Παρόλα αυτά η Lady Gaga αποδεικνύει ότι έχει να δώσει πολλά ακόμα, ότι δεν φοβάται τις αλλαγές και ότι έχει πολλές πολλές ιδέες για το μέλλον. Μια μικρή συμβουλή για το τέλος: Εάν δεν κατέχετε το «The Fame», ρίξτε μια ματιά στην Deluxe Edition του «The Fame Monster» που περιέχει και τα δυο CD που δένουν μεταξύ τους πάρα πολύ όμορφα. Για τους υπόλοιπους, πηγαίνετε σε μια σελίδα όπως π.χ. το I-Tunes, ακούστε και τα οκτώ κομμάτια και προμηθευτείτε αυτά που σας έκαναν κλικ.
Βαθμολογία:
Το κανονικό album
Η Deluxe Edition:
Κομμάτια που ξεχώρισα: «Bad Romance», «Alejandro», «Monster», «So Happy I Could Die»
Tracklist:
1. Bad Romance
2. Alejandro
3. Monster
4. So Happy I Could Die
5. Speechless
6. Dance In The Dark
7. Telephone
8. Teeth
Bad Romance
Alejandro
Monster
ego pisteyo pos to the fame monster einai to kalitero alboum tis lady gaga kai exei megali epitixia kai einai kai to stil tis auto kai gia ayto mporei kai to anadikni kalitera ok!!!!!!!!!!!!!!!!! lady gaga the best
paidia akouste kai to dance in the dark!apisteuto dance kommati.
Μ’αρέσει που λένε ότι το telephone δε θα το θυμάται κανείς!!!! Με τέτοιο κλιπ που έχει πόσα δισεκατομμύρια views στο youtube??? Αντιθέτως το telephone είναι από τα πιο πασίγνωστα τραγούδια!!!!
Ναι αλλα περα απο το video clip, πιστευεις οτι μουσικα επεισε? Αν δεν ηταν η Beyonce με την Lady Gaga, θα ειχε το ιδιο επιτυχια? Προσωπηκά, μουσικά, είναι από τα πιο μέτρια που εχει βγάλει η Lady Gaga. Μιλαμε για μία τραγουδιστρια που βγάζει πολυ γερες παραγωγαρες. Αν δεν γινόταν όλος αυτός ο ντόρος με το τηλεοπτικό υλικό, το τραγούδια θα είχε πάει απατό.
Άλλωστε, από πωλησεις, πηγε πολύ άσχημα στα μεγάλα markets σε σχεση με τα πολυπλατινενια κομμάτια που έχει βγάλει πριν από αυτό. Μονο σε Καναδα και Αυστραλια έπεισε 🙂