Ομολογούμε πως μπήκαμε στο νέο άλμπουμ του Bruno Mars, The Romantic, με αρκετές προσδοκίες. Ο Mars είναι από εκείνους τους καλλιτέχνες που έχουν αποδείξει πολλές φορές ότι ξέρουν να γράφουν τραγούδια που κολλάνε στο μυαλό, με hooks που δύσκολα ξεχνάς και μια αισθητική που παντρεύει το παλιό με το σύγχρονο. Γι’ αυτό και περιμέναμε ότι ακόμα και ένα πιο χαλαρό ή «μικρό» project θα είχε τουλάχιστον μερικές στιγμές που θα ξεχώριζαν πραγματικά. Στην πράξη όμως, το The Romantic μάς άφησε την αίσθηση ενός δίσκου που περνά ευχάριστα, αλλά χωρίς να αφήνει ιδιαίτερα έντονο αποτύπωμα.
Το πρώτο πράγμα που μας έκανε εντύπωση είναι η διάρκεια. Το άλμπουμ τελειώνει πριν καλά-καλά προλάβει να αναπτυχθεί. Πρόκειται για ένα μικρό σε έκταση project, το οποίο όμως δεν καταφέρνει να αντισταθμίσει τη σύντομη διάρκειά του με πυκνότητα ιδεών ή με κάποιο μεγάλο single που να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς. Πολλά από τα κομμάτια ακούγονται ευχάριστα, αλλά όταν τελειώσει η ακρόαση δυσκολευόμαστε να ξεχωρίσουμε εκείνη τη στιγμή που πραγματικά μας έμεινε στο μυαλό.
Σε επίπεδο ύφους, το The Romantic πατάει σε γνώριμα μονοπάτια για τον Bruno Mars. Soul, pop και ελαφριές πινελιές από funk και R&B συνθέτουν το βασικό ηχητικό πλαίσιο, με εμφανείς αναφορές στη ρετρό αισθητική που έχει αγαπήσει ο καλλιτέχνης τα τελευταία χρόνια. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο Mars κινείται σε γνώριμα νερά, άλλωστε αυτό είναι μέρος της ταυτότητάς του. Το ζήτημα είναι ότι εδώ η προσέγγιση μοιάζει πιο «ασφαλής» από όσο θα θέλαμε. Τα τραγούδια είναι καλοφτιαγμένα τεχνικά, αλλά σπάνια νιώθουμε ότι δοκιμάζουν κάτι πραγματικά φρέσκο.
Ακόμα και στο κομμάτι της παραγωγής, που συνήθως αποτελεί δυνατό σημείο του Mars, το αποτέλεσμα είναι απλώς καλό χωρίς να ξεχωρίζει ιδιαίτερα. Τα grooves είναι ευχάριστα, οι μπασογραμμές λειτουργούν σωστά και τα φωνητικά είναι όπως πάντα προσεγμένα. Ωστόσο, λείπει εκείνη η έξτρα σπίθα που θα δώσει στα κομμάτια έναν πιο ξεκάθαρο χαρακτήρα. Πολλά tracks ακούγονται σαν ευχάριστο background, αλλά δύσκολα μετατρέπονται σε τραγούδια που θα αναζητήσουμε ξανά μετά την πρώτη ακρόαση.
Αν κάτι κρατά τον δίσκο σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο, αυτό είναι φυσικά η φωνή του Bruno Mars. Παραμένει ένας εξαιρετικός ερμηνευτής, με ευκολία στις μελωδίες και μια φυσική ικανότητα να δίνει συναίσθημα ακόμα και σε πιο απλές συνθέσεις. Σε ορισμένες στιγμές φαίνεται ξεκάθαρα πόσο βοηθά η παρουσία του να ανέβει το υλικό, ακόμα κι όταν οι ίδιες οι παραγωγές δεν έχουν ιδιαίτερη δύναμη.
Συνολικά, το The Romantic μοιάζει περισσότερο με ένα μικρό, χαλαρό project παρά με έναν δίσκο που φιλοδοξεί να σταθεί δίπλα στις πιο δυνατές στιγμές της δισκογραφίας του καλλιτέχνη. Είναι ευχάριστο όσο παίζει, δεν κουράζει και έχει τη γνωστή ποιότητα που συνοδεύει τις δουλειές του Mars. Παρ’ όλα αυτά, λείπουν τα μεγάλα hits και εκείνες οι ιδέες που θα το έκαναν πραγματικά αξιομνημόνευτο.
Για εμάς, το αποτέλεσμα είναι απλώς καλό χωρίς να ξεχωρίζει. Ένας σύντομος δίσκος με όμορφη αισθητική και προσεγμένη παραγωγή, αλλά χωρίς το τραγούδι που θα τον απογειώσει.
Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: “I Just Might”, “On My Soul”, “Nothing Left”
Βαθμολογία:
No Comment! Be the first one.